دلبر چانڊيو (11 منٽ)

سڪندر جڏهن کان هوش سنڀاليو هو، تڏهن کان هن پنهنجي اٻوجهه ۽ مسڪين ماروئڙن کي مدي خارج ريتن ۽ رواجن جي سِنگهرن ۾ جڪڙيل ڏٺو هو. ظلم ۽ جبر جي علامت بنيل رئيس سهڻي خان، پنهنجي نالي جي ابتڙ، بدصورتيءَ، چالا...

دلبر چانڊيو (6 منٽ)

بيروزگاريءَ جي ڏينھن دوران ڏاڍو تنھائي پسند هوندو هو، انھيءَ تنھائي ۾ وري سانت ئي چاهيندو هو، جيڪا سڪون ۽ آرام جيان وڻندي هيس. دنياوي گوڙ ۽ گھمسان، دلي پيڙائون ۽ ذهني اذيتون ڪنھن درد کان گھٽ نه لڳنديو...

دلبر چانڊيو (8 منٽ)

تنھن ڏينھن سڄي وايو منڊل تي اڇو ۽ دونھين جيان ڪوهيڙو ڇانيل هو. پنھنجي وجود کانسواءِ باقي سڀ ڪجھه ڌنڌلو ڌنڌلو پئي لڳو، نه رڳو ڪوهيڙو هو، پر انھيءَ سان گڏ سيءُ به ڪوسيءُ هو، هٿن پيرن، منھن ۽ ڪنن جي پاپڙ...

دلبر چانڊيو (9 منٽ)

سڄي ڏينھن جي ٿڪاوٽ سبب پنھنجي وجود کي کٽ تي اڃان پٿاريو ئي ڪونه هوم ته مٿان مٺل اچي ويو. تڪڙو تڪڙو آيو، هيسيل ۽ پيلو پيلو لڳي رهيو هو. جلد بازيءَ مان اصل مٿان چڙهي آيو نه ڳالھايانس ها ته شايد اٻھرائي...

دلبر چانڊيو (5 منٽ)

پوري تر ۾ صرف قادو ڪبوتري ئي هڪ نالي وارو ڪبوتر باز هو. شوق ڇا هوس، عشق هيس عشق! اهي آسماني ڪبوتر، اهي پاريھر اهي ڏوٽر، اهي لسا، اهي ڪٽا، جھرڪٻرا ڪبوتر! مطلب ته ڪيترن ئي رنگن نسلن ۽ نمونن جا ڪبوتر جيڪ...