بهترين تجربي لاءِ اپليڪيشن انسٽال ڪريو
(شهمير کي ڇتو ڪتو مارڻو آهي. ڇتي ڪتي کي ملان حجري ۾ پناهه ڏني آهي. شهمير جي هٿ ۾ بندوق آهي. ڇتي ڪتي ۽ بندوق جي وچ ۾ ملان اچي بيٺو آهي. شهمير کي فيصلو ڪرڻو آهي ته ڇتي ڪتي کي مارڻ کان اڳ ملان کي ماري...
سول اسپتال جي مڙدي، خاني ٻاهران عورتن، مردن ۽ ٻارن جو انبوهه هو. انبوهه مان روڄ راڙي ۽ اوڇگارن جا آواز پئي آيا. ماڻهن جي انبوهه پٺيان ميدان ۾ پوليس جون ٻه لاريون، هڪ ٽرڪ، هڪ پڪ اپ، ٻه جيپون ۽ ايس پيء...
هڪ نوجوان عورت ٽڪيٽ وٺڻ لاءِ دريءَ وٽ اچي بيٺي ۽ هڪ مروڙيل پرس مان پئسا ڪڍڻ لڳي. سندس اڻڀا وار چڳون ٿي اجرڪ کان ٻاهر لٽڪي رهيا هئا. اکيون اُداس ۽ اُجهاميل هئس. ڀانئه ته، دل جو ڪنول ڪومائجي ويو هوس....
مان دامن ڪوهه جي سڀ کان مٿاهين چوٽيءَ تي بيٺو هوس ۽ ڪڏهن ڪامورڪي شهر اسلام آباد ڏانهن ۽ ڪڏهن اڻ- کوٽيل قديم آثارن ڏانهن ڏسي رهيو هوس. دامن ڪوهه مارگله ٽڪرين جي هنج ۾ ٺاهيل تفريح گاهه آهي. گهاٽن وڻن ۽...
ميهڙ کان سڏ پنڌ تي جڏهن گولي هلي هئي، تڏهن سوين ماڻهن منهنجي پتڪڙي پٽ عاقل کي ميدان ۾ بيٺل ڏٺو هو. پر پوءِ، اهو اوچتو ئي اوچتو گم ٿي ويو هو. ڪجهه ماڻهن کيس گولي کائيندي ڏٺو هو. هڪ پوڙهيءَ چيو، ”مون تن...
جيجل منهنجي ماءُ، ڪالهه رات خليفي نبي بخش جي رسالي مان سرڪيڏارو پڙهندي، هڪ سٽ تي اچي بيهي رهيس، سٽ هئي. ”سوڀون سر گهرن، سر ريءَ سوڀ نه سپجي.“ اها سٽ پڙهڻ کانپوءِ اندر اُتاولو ٿي پيو، ذهن جي کنڊرن ۾ م...
جيجل منهنجي ماءُ، اڄوڪي ٽپال ۾ تنهنجو خط مليو آهي. دنيا جي ڪنهن به ماءُ پنهنجي پٽ کي اهڙي نموني نه ڄاتو ۽ نه سڃاتو هوندو، جهڙي نموني تو مون کي ڄاتو ۽ سڃاتو آهي. منهنجي زندگيءَ جو ڪو راز تو کان پوشيده...
هيءَ انهن ڏينهن جي ڳالهه آهي جڏهن مان پنهنجي جيجل ماءُ سان گڏ رهندو هوس. هڪ رات مان دير سان گهر پهتس. امان مون کي دال ماني ڏيندي پڇيو، ”ايتري دير تائين ڪٿي هئين؟“ گرهه کائيندي وراڻيم، ”هڪ رڍ آڏو رباب...
شبنم عثمان جي گهر ٻاهران، فٽ پاٿ تي هڪ شخص ويٺو آهي. مان کيس سڃاڻان. هو پوليس، يا سي آءِ اي کاتي جو ٻهروپيو نه آهي. شبنم جي قتل ٿيڻ کان پوءِ مون سوچيو هو ته پوليس کيس ضرور گرفتار ڪندي ۽ کيس ابتو لٽڪائ...
هيءَ آتم ڪٿا منهنجي ناهي. هيءَ آتم ڪٿا منهنجي پياري دوست ڌڻي بخش ڌني جي آهي. ٿيڻ ته ائين گهرجي ها، جو اڄوڪو ڪالم ڌڻي بخش ڌنو لکي ها ۽ پنهنجي آتم ڪٿا بقلم خود اوهان کي ٻڌائي ها. پر، هن ائين نه ڪيو آهي....
ڪجهه ٻڪر ٻوٿ لٽڪائي پڌر ۾ بيٺا هئا ۽ بيحد اُداس نظر پئي آيا. سندس ڀر ۾ ٻه ــ چار اڇا، ڪارا، چٽڪٻرا ڇيلا بيٺا هئا ۽ بلڪل بي پرواهه هئا. رکي رکي ٺينگ ٽپا پئي ڏنائون. انهن ڇيلن مان هڪڙي ڇيلي جو مٿو ننڍو...
ڪجهه ڏينهن کان مون کيس پريشان پئي ڏٺو. هڪڙي ڏينهن پڇيو مانس، ”ميڊم، خيريت ته آهي نه؟“ جواب ڏنائين، ”ها، مڙيئي خيريت آهي.“ چيم، ”پريشان پيئي ڏسجين.“ مرڻينگ آواز ۾ چيائين، ”بس، ائين ئي.“ سوچيم، شايد موس...
هن سائيٽ کي موبائل يا ڪمپيوٽر تي ايپليڪيشن طور استعمال ڪريو: