بهترين تجربي لاءِ اپليڪيشن انسٽال ڪريو
شبنم گل موجوده دور جي ٽهي جي اهم ڪهاڻيڪار آهي. سندس ڪهاڻيون پڙهي منهنجي ذهن ۾ ڪجھه سوال اڀريا. سندس ڪردار گهڻو تڻو عورتون آهن. اهو هڪ پراڻو ادبي بحث آهي ته مرد ليکڪن جي ڀيٽ ۾ هڪ عورت ليکڪ ئي، عورتن جي...
شبنم گل جي شخصيت پنهنجي نالي جيان نازڪ نفيس، خوشبو ۽ سهڻن رنگن جو خوبصورت امتزاج آهي. سندس طبيعت ۾ بردباري رک رکاءُ ۽ سنجيدگي غالب آهي. قدرت واري کيس ڏات سان گڏ ڏانو سان به نوازيو آهي ته گهر گرهستيءَ...
منهنجو ڪهاڻن سان ناطو گهڻو پراڻو آهي. ڪالم مون 2006ع کان لکڻ شروع ڪيا. جڏهن ته ريڊيو ڊراما اسي واري ڏهاڪي جي آخري سالن ۾ . منهنجي ڪهاڻين جو پهريون ڪتاب اڻڄاتل شهر جو نقشو ڊسمبر 1995ع ۾ ڇپيو ۽ هاڻ تقري...
شام سمي منڇر جو پاڻي ڄڻ اداسين ۾ ويڙهجي ويو هجي. ڪڏهن منڇر جي ڪنارن تي ٻيڙين جون قطارون ڪنول جيان پيون جهومنديون هيون. ان وقت منڇر جو مٺو پاڻي آب حيات مثل هو، زندگي بخشيندڙ... پاڻي جي لهرن مٿان مهاڻن...
وقت جي چهري تان رات جو پلئه کسڪي رهيو آهي. هرطرف خاموشي آهي. دل کي زخمي ڪندڙ خاموشي. ثانيه جون اکيون گهڙيال ۾ کتل آهن. رات جا ٻه ٿيا آهن. اڃان رات گذرڻ ۾ ڊگهو وقت باقي آهي. سندس مڙس الطاف گهري ننڊ ۾ آ...
هوءَ آزاد فضائن ۾ وڻن مٿان اڏامندي رهي ٿي، اڏامڻ ۾ هڪ وڻندڙ احساس لڪل آهي، جيڪو لهرن ۾ ترندي محسوس ٿيندو آهي. وقت لهرن جي دائري ۾ قيد آهي، پر فضا لامحدود آهي. زمين جي حدن کان ٻاهر هر شيءَ مختلف آهي....
سمنڊ جي لهرن تي سج جا ڪرڻا جرڪي رهيا آهن، ڊيڪ تي مسافر ڪچهري ۾ رڌل آهن. پاڻي جو هي جهاز مسافرن کي هڪ خوبصورت جزيري ڏانهن وٺي وڃي رهيو آهي. اڪثر ماڻهو پنهنجي خاندان سان اونهاري جون موڪلون گذارڻ لاءِ وڃ...
ڊائنگ ٽيبل تي مختلف قسمن جا کاڌا پيا هئا. جمشيد برياني پليٽ ۾ وجهي نادره کي ڏٺو. هوءَ بنٽي ۽ بلوءَ کي پيالن ۾ سويٽ ڊش وجهي ڏيئي رهي هئي. سندس ڳلن تي خوشين جو گلابي عڪس جرڪي رهيو هو. وڏين ۽ سحر انگيز ا...
برسات کانپوءِ ٿر جي ساوڪ تي ڄڻ ننڊ جا کيپ لهڻ ڪري، ٻوٽن جا ساهه به خماريل ٿي پيا آهن. ساهه کڻندي احساس ۾ جهنگلي ٻوٽن جو هڳاءُ ڀرجي وڃي ٿو. شهر جي زندگيءَ جا ٿڪل قافلا ٿر جي سونهن پسڻ لاءِ ٿر ڏانهن روا...
آسمان تي هلڪي واڱڻائي رنگ جي روشني ڦهليل آهي. چنڊ جا ريشمي ڪرڻا، وڻن جي سائي ريشمي جهالر مان ڇڻي هيٺ پئجي رهيا هئا. واڪنگ ٽريڪ تي مختلف ماڻهو واڪ ڪري رهيا هئا. رخسانه به انهن ماڻهن سان گڏ هلي رهي هئي....
عباس اي ٽي ايم سامهون موٽرسائيڪل پارڪ ڪري هڪ پاسي بيهي رهيو. ”وڃ! ڪيڏي نه ڊگهي قطار آهي، منهنجو وارو ڪڏهن ايندو؟“ هو ماڻهن جي پيهه ڏسي پريشان ٿي ويو. سوچ، نرجس ڏانهن هلي ويس. هوءَ اسپتال ۾ داخل هئي. ر...
ٻالڪپڻي جي هڪ عجيب دنيا ٿئي ٿي. خوبصورت ۽ طلسماتي اثر رکندڙ. هڪ بي ساخته خوشيءَ جي دنيا، جنهن ۾ کل هروڀرو ايندي آهي. بنا جواز ۽ پاڻمرادو ٽهڪن جا گلاب پيا ٽڙندا آهن. ٻارنهن يا تيرهن سالن جي عمر، پوپٽ ج...
هن سائيٽ کي موبائل يا ڪمپيوٽر تي ايپليڪيشن طور استعمال ڪريو: