ممتاز مصطفيٰ ”دوست“ (4 منٽ)
بادل کانڌي جا پراڻا ڪپڙا پائي آفيس پهتو. هر ملازم هن کي ڏسي، ٺٺولي مبارڪون ڏيڻ لڳو. هي مبارڪون وڏي اطمينان سان وٺندو رهيو. هي زندگي مان ڪڏهن به نااميد نه ٿيو هو. سندس چوڻ هو ته زندگي کي ظاهر لباسن ۽ ل...
ممتاز مصطفيٰ ”دوست“ (9 منٽ)
مان، انٽر جو امتحان ڏيئي ڳوٺ اچي ترسيس، ڳوٺ ۾ وڏي اوطاق هوندي هئي، جنهن ۾ ٽالهي جو وڻن، پنهنجي ڇانو سان، اوطاق جي اڱڻ کي ڍڪي ڇڏيو هو. اوطاق جي ڀر کان هلڪو واٽر وهندو هو. واٽر تي ڳوٺاڻن جون زمينون آباد...
ممتاز مصطفيٰ ”دوست“ (14 منٽ)
مولوي مسجد مان، لائوڊ تي، عصر واري بانگ ڏني. پاڙي جي ننڊ ڦٽي پئي، اڪثر مولوي کي پٽڻ ۽ نندڻ لڳا. باقي ٿورائي ڪي هيا، جيڪي بانگ جي آواز ٻڌڻ سان ئي، مسجد ڏانهن وٺي ڀڳا، سڀاڳيون عورتون عصر سان ئي قرآن شري...
ممتاز مصطفيٰ ”دوست“ (5 منٽ)
شام جي موسم آهي، ٿڌڙي هوا جا جهونڪا رکي رکي گرم بدن کي ٿڌاڻ پهچائي رهيا آهن. مصطفى جي مون سان تلخ لهجي واري گفتگو بند نه ٿي آهي. هو ان ڳالهه تي ضد ٻڌيون بيٺو آهي ته اسان ٻنهي مان هڪ کي راتو رات نڪري و...
ممتاز مصطفيٰ ”دوست“ (5 منٽ)
شور، هُل، هنگامي سان گڏ، ٺاٺا، گڊ گڊ گڊ جي ڀيانڪ آواز سوڍي کي پرهه ڦٽي جي مٺي ننڊ مان جاڳايو. هن اکيون مدري کان ٻاهر جهاتي پاتي. ”مارو اس مرغي ڪو، ڪتڳ ڪو..... “ ڪمان سنڀاليندڙ حڪم ڏنو. جي ٿري جا سڌا ب...
ممتاز مصطفيٰ ”دوست“ (10 منٽ)
رات جي اونداهي، هر شئي کي پنهنجي لپيٽ ۾ آڻي ڇڏيو. هو پکي پکڻ پنهنجن پنهنجن جوڙن سان پيار ونڊي سمهي پيا ها، ته ڪي ساٿي جي جدائي ۾ ويڳاڻا لڳا پئي. وهائو تاري اڀرڻ جو هر ڪنهن کي انتظار هو. جيئن وهائو اڀر...
ممتاز مصطفيٰ ”دوست“ (3 منٽ)
منان جي دل نگر جا چارئي سيل چئني ڪنڊن جي اجهامڻ کان اڳ اجهامي ويا ها. پاڻ به نه جيئندي جي ء رهيو هو.بي عمل لٻاڙين جي وستي ۾ پنهنجي جيئڻ جي پوک پوکڻ جي اڻ تڻ هئي.منان ڪنهن کي نه ٻڌائيندي کڻي اتر جي ڪن...