بهترين تجربي لاءِ اپليڪيشن انسٽال ڪريو
اميد علي کي اسان جي پاڙي ۾ رهندي ڪيترا سال گذري چڪا هئا، هاڻ ته هن سان هن جي خاندان سان، اسان جي دعا سلام کان وڌيڪ مائٽن جهڙو سلوڪ ٿي ويو هو، هن جو پورو خاندان انتهائي قربائتو هو، وڏي فيملي هئي اٺ ڏهه...
ڪيترن سالن بعد هو حيدرآباد آئي هئي، مون کي فون ڪيائين ته ڪيئن به ڪري اڄ آءُ هن سان ملان، پڇيومانس تون ڪٿي آهين، چيائين مولا علي جي قدم گاهه وٽ بيٺي آهيان، آئون پهتس ته هن سان گڏ هن جو ننڍو پٽ ۽ ڌي به...
ميڏي پڦي ڳوٺ مٺل چانڊيو وچ پرڻيل هئي...... اهو ڳوٺ اسان ڏي ننڍڙي شهر ڪنون اٺ ڪوه پري ها: ميڏا ته اُهبن ڳوٺ وچ قضا ڪاڻ وڃڻ ٿيندا ها. پر بابا ۽ امان گهڻا ڪر آندي ويندي رهندي هن ميڏي پڦي دا مڙس اساڏا هم...
رات جا ٽي ٿيا هئا. آءُ اڃا پوري طرح ننڊ ۾ به نه هوس، جو رات جو دير تائين جاڳندي ڏيڊ بجه کان پوءِ ته ستوهوس، جو اڃا ننڊ به نه آئي هئي، منهنجي هڪ دوست جي فون آئي.... هن ٻڌائيندي چيو ته ادا... خبر اها آه...
تاثراتي ڪهاڻي هڪ حقيقت هڪ فسانو ”شهر جي هڪ ڇوڪري“ هي انهي زماني جي ڳالهه آهي، جڏهن تلهار ڀرسان سعيدپور ڪاليج ۾ سائين محمد هاشم چنه پرنسپال ٿي آيو هو ۽ آءُ بدين جي ٽريزري آفيس ۾ ڪم ڪندو هوس. (Gazitted...
اهو پهريون دفعو هو جو مون خير محمد جي واتان خود ڪشي ڪرڻ جو لفظ ٻڌو هو. ڪجهه عرصي کان مايوس ڪندڙ ، زندگي کان بيزار ٿيندڙ، بي چيني ۽ بي قراري جون ڳالهيون ڪرڻ لڳو هو . پر آءُ هن کي همت ڏيارڻ جي ڪوشش ڪندو...
نور گهلو جي شخصيت کي کولڻ، ڦولڻ، ڪا راءِ ڏيڻ، ڪُجهه لکڻ ۽ ڳالهه ڪرڻ ائين آهي ڄڻ مُنجهيل سُٽ کي سلجهائڻ جي ڪوشش ۾ پاڻ الهجي وڃڻ. اسان ٻنهي جو تعلق 1969-70ع کان آهي، جنهن کانپوءِ نور ته وڃي حيدرآباد وسا...
زندگي آهي ته سڃاڻپ آهي، سڃاڻپ آهي ته شعور آهي جيڪو زندگيءَ کي ڪا معنيٰ ڏيڻ جو محرڪ آهي، جيڪو انسان ۾ اڳتي وڌي، ڪُجهه بامقصد ڪرڻ لاءِ اتساهي ٿو. خانداني حوالي سان سڃاڻپ روايت آهي، پر جيڪڏهن ڪو پنهنجي ح...
ڪابه تخليق، تخليقڪار جي وجود جي اظهار سان گڏ، سندس ذهني اڏام ۽ سندس شخصيت جي مختلف پهلوئن کي ظاهر ڪرڻ لاءِ ڪافي هُجي ٿي، تخليق جيستائين تخليقڪار وٽ هجي ٿي، تيستائين ان جا چپ سبيل هوندا آهن، پر جڏهن اُ...
”اڙي! تون اڃان تائين سُتو پيو آهين!؟“ ساجد، فياض جي ڪمري ۾ داخل ٿي، فياض کي بيڊ تي ليٽيل ڏسي، ”ٽائيم ڏٺو اٿئي.“. ”بس يار ائين ئي“ فياض اٿي ويهندي، آرس ڀڃي، ”رات ائين ئي بي چينيءَ ۾ گذري، ننڊ به صحي ڪ...
”اڙي! تون اڃان تائين سُتو پيو آهين!؟“ ساجد، فياض جي ڪمري ۾ داخل ٿي، فياض کي بيڊ تي ليٽيل ڏسي، ”ٽائيم ڏٺو اٿئي.“. ”بس يار ائين ئي“ فياض اٿي ويهندي، آرس ڀڃي، ”رات ائين ئي بي چينيءَ ۾ گذري، ننڊ به صحي ڪ...
هن سائيٽ کي موبائل يا ڪمپيوٽر تي ايپليڪيشن طور استعمال ڪريو: