نسيم کرل جا ليکَ ۽ ڪهاڻيون
خاڪي پنهنجي فطرت ۾
سانوڻ جي ٽاڪ منجهند جو ٻيرن جي ٿڌيءَ ڇانو هيٺان تاس پئي کيڏيسين ته هو آيو. مون کي نوڙي کيڪارڻ بعد، هڪ همراه کي پاسي ڪري پاڻ کيڏڻ ويهي رهيو. سڀني کي ڄڻ واسينگ نانگ سنگهي ويو. ڪنهن جي منهن مان ٻڙڪ نه پئ...
تنهنجي خوديءَ جو ڀرم
اڄ جڏهن تنهنجي هڪ سنگتي ٻڌايو ته تون وري پنهنجي سيٺيي ڀاءُ سان گڏ ٿيو آهين ته مان هي سڀڪجهه لکڻ تي مجبور ٿي ويو آهيان. مان سمجهان ٿو ته هي تنهنجو خانگي معاملو آهي ۽ مون کي ان ۾ ٽپي ڏيڻ جو ڪو حق ڪونهي....
استاد ۽ شاگرد
”ادو آن ني.“ هن کيس ايلاز ڪيو. ”نه مان ڪونه.“ ننڍڙي ڇوڪر منهن سڄائيندي نهنڪر ڪئي. ”ڀائو ناهين منهنجو؟“ ”آهيان.“ ”پو هي ڏينس ته وڃي.“ هن نيرو لفافو سندس معصوم هٿن ۾ ڏنو. ”مون کي ماريندي.“ ننڍڙي ڇوڪر کي...
لهرين جا لوڏا
هو دريءَ مان منهن ڪڍي هاسٽل جي گيٽ ڏي نهاري رهيو هو. ڪي ڇوڪرا اندر پئي آيا ته ڪي ٻاهر پئي نڪتا. ڇوڪرا به هڪ ٻئي کان مختلف…… ڪي سهڻا ته ڪي وري ڪوجها، ڪن کي اوچا سوٽ اوڍيل ته ڪن کي گوڏن وٽان کٿل خاڪي زي...