تنهنجي دنيا سڀ رنگ سانول
[b]زواگئي [/b] ڪوهسن جي زال مارڪيٽ ۾ سبزيون وڪڻندي هئي. هوءِ روزانه صبح جو سويل ڀاڄي جي ٽوڪري کڻي پنهنجي ڳوٺ کان تقريبن هڪ ميل پري شهر ڏي ويندي هئي. جڏهن ڌنڌو تيز هوندو هو ته هوءِ جلدي واپس موٽي ايندي...
بهترين تجربي لاءِ اپليڪيشن انسٽال ڪريو
[b]زواگئي [/b] ڪوهسن جي زال مارڪيٽ ۾ سبزيون وڪڻندي هئي. هوءِ روزانه صبح جو سويل ڀاڄي جي ٽوڪري کڻي پنهنجي ڳوٺ کان تقريبن هڪ ميل پري شهر ڏي ويندي هئي. جڏهن ڌنڌو تيز هوندو هو ته هوءِ جلدي واپس موٽي ايندي...
[b]هوانگ هئي[/b] هي ڪهاڻي مون کي منهنجي دوست ٻڌائي. ”للي هل ته ٻاهر هلون.“ هن اهي لفظ جڏهن تيرهون ڀيرو ورجايا ته هن منهن ۾ گهنڊ پائي مون ڏي نهاريو ۽ پوءِ مرڪي منهنجي ڪن ۾ آهستي چيو، ”نه آءٌ نٿي هلي...
[b]ڦلن مُٺ... [/b] ڪرشن چندر کي ننڍي هوندي کان پڙهيو اٿم. سندس لکڻين ۾ هڪ جادو آهي. هنجا ڪردار بنهه سادا، بنا ميڪ اپ جي زندگي جي عام رستن تي گهمندي ڦرندي نظر ايندا. ۽ هن جي ڪردارن جي وڏي خوبي اها آهي...
“توکي ڪهڙي قسم جو گهر کپي؟” مسواڙي گهرن جي دلال مون کان پڇيو. هو مون کي تون ڪري ڪڏهن به نه ڳالهائي ها، جيڪر هن جي نظر منهنجي پراڻي پتلون تي نه پوي ها. “مون کي اهڙو گهر گهرجي جنهن ۾ ڪمرو ته ڀلي هڪ هجي...
جيئي ئي اسٽيشن تي لٿس ته ڪنن کي طرح طرح جي آوازن گهيري ورتو. “ڪارونيشن هوٽل!” “پنجاب هوٽل!” “دلڪش هوٽل!” “ريگل ۾، شريفن لاءِ خاص انتظام آهي.” “اسٽينڊرڊ هلو صاحب! ڪشادا ڪمرا، باٿ روم الڳ، فليش سسٽم، ب...
ٽيون ڏينهن واندن جي ڪلب ۾، فٽ فاٽ جنٽلمين سان ٽڪر ٿي ويو. هو اُگهاڙپ جو حامي لڳو ٿي. هن کي ٻين اگهاڙپ جي حامين جيان، هڪ عمدي قسم جو فل سوٽ پاتل هو ۽ هڪ اعليٰ قسم جو سگار پي رهيو هو. اُگهاڙپ جي اصولن...
جڏهن آئون اٺين درجي ۾، چوٿين دفعي به ناپاس ٿيس ته گهران هڪ هزار رپيا ۽ ڪجهه زيور چوري ڪري، بمبئي ڀڄي ويس. بمبئي پهچي، ٽن مهينن جو ٽائپ جو ڪورس ڪيم ۽ هڪ ڪمپني ۾، نوڪري لاءِ درخواست ڏنم. ڪمپني جو مالڪ م...
خوبصورت عورت جو ٻڍاپو، وساميل ٻرندڙ جبل جيان هوندو آهي. هاڻ لاوو ٺري چڪو هو. باهه جو طوفان گذري چڪو هو. هاڻ تهه ۾ ڪجهه رک باقي هئي جنهن مان ڪڏهن ڪڏهن اُلا اُٿيا ٿي. دهليءَ ۾ مون حبيبه جو جوڀن ڏٺو هو ۽...
شاعر ڇت ڏانهن هٿ مٿي کڻندي چيو، “خوبصورتي! خوبصورتي به ڇا عجب شئي آهي. اُن کي صرف محسوس ڪري سگهجي ٿو، شاعرن جي بيان ڪرڻ جي سگهه به اُن کي پوري طرح لفظن ۾ ادا ڪري نٿي سگهي. هڪ سٺي کان سٺو شعر به اُن مي...
آئون پنهنجي بستري تي آرام سان ليٽيون پيو هوس. ننڊاکڙي جي عالم ۾ ڪهاڻي پڙهي رهيو هوس، جنهن ۾ نهايت خوبصورت ڇوڪري جو ذڪر هو. محبت ڏاڍي اُداس هئي ۽ انجام حيرت ۾ وجهڻ وارو هو يا کڻي چئجي ته ايئن ڪو نه به...
هن سائيٽ کي موبائل يا ڪمپيوٽر تي ايپليڪيشن طور استعمال ڪريو: