ڪهاڻيون
سبجي ويل چَپَ
سيما وڏي ڀاءُ جواد جي اڳيان چانهه جو ڪپ رکي، سامھون واري ڪرسيءَ تي ويھندي چھري تي اطمينان واري مرڪ مرڪندي چيو ‘‘ادا مون کي ھڪ نوڪريءَ جي آفر ٿي آھي، جيڪڏھن توھان اجازت ڏيو ته ڪريان.’’ جواد اخبار مان...
نَرَ جو پٽ
ﻣﻴﻠﻲ ﺟﻲ موج ڏسڻ وٽان هئي، ميلي بازار ۾ ماڻهن جي پيهه هئي. ميلي ۾ موجود دڪان سينگاريل نظر اچي رھيا ھئا. ﮬﻮٽلن ۽ منڊلين مان به انڊلٺي رنگ پيئي جرڪيا. موت جي کوهه جي ٻاهران نچڻين پنهنجي ناچ ۽ ناز جي دم...
الا ڏاهي مَ ٿيان
شگفته شاهه جون ڪهاڻيون پڙهي آئون الائجي ڪيئن ستر جي ڏهاڪي جي شروعات ڏانهن هلي ويس ۽ منهنجو ذهن ڪڏهن هلال پاڪستان اخبار جي ”سگهڙين سٿ“ صفحي لاءِ ايڊٽ ڪيل ۽ ڇپيل ڪهاڻين ۾ وچڙي ٿي پيو ته ڪڏهن ”سوجهري“ رس...
مون مارو مڃيا
”مون کي ته سمجهه ۾ نٿو اچي ته آخر هي شعار ڪهڙي نظر سان حسن تلاش ڪن ٿا. جڏهن شعاري ڪندا ته ڪولهياڻين، ڀيلياڻين، ايستائين جو فقيرياڻين جي حسن جي شان ۾ اهڙا ته قصيدا چوندا جو تصور ايندو آهي ته شايد انهن...
سو ديس مسافر منهنجو ڙي
هوءَ ڪيتري دير کان پنهنجي ڪمري ۾ ويهي امتحان جي تياري ڪري رهي هئي. ٻئي ڏينهن کان سندس پيپر شروع ٿيڻا هئا. پهريون پيپر سنڌيءَ جو هو ان ڏينهن وري شهر جون حالتون خراب ٿي ويون هيون ٿوري ٿوري وقفي سان مختل...
اڌوري تصوير
دانش پينٽنگ کي مڪمل ڪري ان جو تنقيدي جائزو وٺي رهيو هو. هڪ عورت جو خوصبورت پور ٽريٽ هو جنهن جي چوڌاري انڊلٺ جا رنگ پکڙيل هئا. دانش ڪيترن ئي ڏينهن کان ان پورٽريٽ تي ڪم ڪري رهيو هو، پر اڃان تائين کيس مح...
رُڃَ جا مسافر
شام جو ويلو آهي. برسات صبح کان وسڪارو ڪرڻ کان پوءِ هاڻي بس ڪئي آهي. آئون پنهنجي گهر جي لان ۾ بيٺل آهيان. برسات کان پوءِ آلي ڇَٻر تي پيرين اگهاڙي هلڻ مون کي ڏاڍو سٺو لڳندو آهي. آسمان اڃان به ڪارن ڪڪرن...