بهترين تجربي لاءِ اپليڪيشن انسٽال ڪريو
درياهه شاهه پنهنجي جوڀن تي هو. سندس ٻنهي ڪنارن جي وچ ۾ رڳو پاڻي ئي پاڻي هو. بي انت پاڻي، گهرو پاڻي، طاقتور پاڻي. ٻوڏون ته اڳ به اينديون هيون پر ههڙي يا ڄمار ڪونه آئي. ڊپ کان ماڻهو، بلائون ۽ جانور پنه...
بدن ۾ سنهڙو، قد جو ڊگهو پر گڪو، کُسرو رڳو ڄاڙي تي چار پنج وار. بُج ڪَڪَا، ڳالهائيندو ته گِگ ڳڙي پونديس. سدائين شادين جي پويان. گهڻو ڪري ٽانڊو ٻاريندو، جيڪڏهن ڪاڄ ۾ اڳئي ٽانڊا ئي ٻڌل هوندو ته ويهي رهند...
جڏهن کان منهنجي ڀيڻ آمي جي شادي جون ڳالهيون ٿيڻ لڳيون هيون، آئون ايترو پريشان ٿي ويو هئس جو ڳالهه ياد پوڻ تي جيڪڏهن هلندل هوندو هئس ته هلندي هلندي بيهي رهندو هئس، ۽ جيڪڏهن سُتل هوندو هئس ته پُٺن کان ب...
هُن کي ڏسڻ سان مونکان ڇرڪ نڪري ويندو هو. عمر ڪا ايڏي وڏي به ڪونه هئس. سٺ جي اندر هو. پر ڏکن جو ڏڌيل هو، جنهنڪري وقت کان اڳ پوڙهو ٿي ويو هو. رنگ ڪارو بدن گهنجيل، منهن تي آڱر جي بُل جيڏي اڇي ڏاڙهي، اداس...
ڪرڙ جهرڙ، ميرا ڪپڙا، مٿي ۾ ڪپڙي جي اڇي ٽوپي، هٿ ۾ درخواست، هراسجي آفيس ۾ گهڙي آيو. هيڏانهن هوڏانهن لئوڻا هڻي پڇيائين، ”افتاگ ڪيانال ڪهڙو آهي؟“ الطاف جنهن کي ڪئنال اسسٽنٽ سڏيو ويندو هو، يا وري خانصاحب...
پياري ساجده، اميد ته خوش هوندينءَ. اڄ وري توسان ٻيءَ گستاخي ڪري رهيو آهيان. پهرين گستاخي تڏهن ڪئي هئم، جڏهن ڏهه سال اڳ پاڻ ڪاليج ۾ پڙهندا هئاسين. هڪ ڏينهن مون پيار جي اظهار لاءِ ڊڄي ڊڄي ڪاغذ جي ٽُڪري...
مونکي ورهاڱو چٽو ياد آهي. پندرهن ورهين جو پڪو هوندس. اسان جي ڳوٺ تي ڄڻ راڪاس گهمي ويو هو. هر چهرو اداس ۽ هر اک آلي هئي. سمجهه ۾ نه پئي آيو ڇا پيو ٿئي. ڪا تمنا هئي ته شل جانب جدا نه ٿين. اڄ جا نوجوان ش...
گهڻا سال اڳ جي ڳالهه آهي منهنجو ستر سالن جو پوڙهو پيءُ بيمار ٿي پيو هو. بابا بيمار ته اڳ ئي رهندو هو، پر دوائن وسيلي پيو تڳندو هو. ان ڏينهن يڪو بيهوش ٿي ويو هو. دوستن صلاح ڏني بابا کي ڪنهن وڏي شهر جي...
هن کان اڳ مون ڇهه مڪمل ڪتاب لکيا آهن، جن ۾ ”سنڌي ادب جو جائزو“، ”سنڌي نثر جي ڪن صنفن جو اڀياس“ ۽ ”وکر سو وِهاءِ“ شايع ٿي چڪا آهن ته ”آديسين ادب آهي اکڙين ۾“، ”جي پارکو پارس جا“ ۽ ”سُونهان سڌيون ڏين،“...
هن سائيٽ کي موبائل يا ڪمپيوٽر تي ايپليڪيشن طور استعمال ڪريو: