ثمينه ميمڻ (12 منٽ)

سڪينه مُڙس جي ڀر ۾ ليٽي پئي هئي، پر ننڊ سندس اکين کان ڪوهين ڏور هئي. اڄ هن کي ڪهڙن احساسن اچي ورايو هو جو لڳس ٿي ته سندس ڀر ۾ سُتل مڙس نه پر پيءُ هجي. اهو احساس اڄ ڇو ٿي رهيو هئس. پهرين ڇو ڪونه خيال آ...

ثمينه ميمڻ (10 منٽ)

”امان…امان…او امان…توهين ڪٿي آهيو!“ علي، ماءُ کي ڳوليندو رڌڻي ڏانهن ويو. ”جيءُ پٽ… ڇا ٿيو؟“ حُسنا، عليءَ کي خوش ڏسندي چيو. ”امان! هيءَ ڪارڊ ڏسو، منهنجي دوست جي شاديءَ جو آهي…۽ توهان کي به ضرور هلڻو آ...

ثمينه ميمڻ (15 منٽ)

پنهنجي مرضيءَ سان ماڻهو کِلي سگهي ٿو. روئي سگهي ٿو. ماڻهوءَ جي پنهنجي زندگي آهي. هوءَ چپن ۾ ڀُڻڪي ۽ ڪالهه وارا جملا ورجائي ٿي. اداس ۽ خوف ۾ ورتل ذهن، ڪنهن ڪومايل پنکڙي جيان ٽڙڻ کان اڳ، ايندڙ هوا جي جه...

ثمينه ميمڻ (14 منٽ)

اڄ مهر ڪاليج نه وئي، هُن کي ڪنهن سماجي اداري پاران ٻارڙن جي هڪ اسڪول ۾ فنڪشن ۾ شرڪت ڪرڻي هئي. پروگرام صبح جو ڏهه وڳي شروع ٿيڻو هو. مهر تڪڙ ۾ تيار ٿي ڊرائيور سان گڏ اسڪول پهتي. هوءَ جيئن ئي اسڪول جي گي...

ثمينه ميمڻ (15 منٽ)

هُن جي هٿن ۾ پين ڪيڏي دير کان آهي، پنا اڳيان پيا اٿس. لکڻ جي ڪوشش ڪري ٿي، پر الائي ڇو ائين ٿو محسوس ٿئيس، ڄڻ لفظ پوپٽن جيان پنهنجا پرڙا ڦڙڪائي ڪيڏانهن پري تائين هليا ويا آهن، ۽ هوءَ بي وسيءَ مان انهن...

ثمينه ميمڻ (7 منٽ)

هوءَ پنهنجي خيالن کان تڏهن آجي ٿي جڏهن اياز هن جي ڀر ۾ اچي بيٺو. ”ڇو! ٻڌين ڪونه پئي ڇا؟ مان آهيان جو سڏي سڏي ٿڪجي پيو آهيان ۽ هڪ تون آهين جو مزي سان چانهن پئي پين!“ زينيءَ ڪجهه نه ڪڇندي فقط ٿڪل نيڻ کڻ...

ثمينه ميمڻ (7 منٽ)

صاحبان گهر ۾ جيئن گهڙي ته توبهن، توبهن ڪرڻ لڳي. ”مائي زمانو ته ڪهڙو بڇڙو اچي ٿيو آهي، مرڻ ته نه هئو ڄڻ ڪاڄ هو.“ هوءَ پنهنجي منهن ڳالهائڻ لڳي. ”ڇو! ڇا ٿيو؟“ زيبو، ماءُ جو آواز ٻڌي ڪمري کان ٻاهر نڪري...

ثمينه ميمڻ (8 منٽ)

ڏهه سال پراڻو لکيل خط هن کي تڏهن مليو جڏهن هن پنهنجي زندگيءَ جون سڀ بهارون پاڻ کي ارپي ڇڏيون هيون. سڳنڌ جون اکيون هن خط تي ڄمي وڃن ٿيون. پني کي اٿلائي پٿلائي ڏسڻ لڳي ٿي. نالو پڙهندي هن جا هٿ ڏڪڻ لڳن ٿ...

ثمينه ميمڻ (17 منٽ)

ڪوهياري صبح جو اسڪول لاءِ تيار پئي ٿي ته سارنگ رڙ ڪئي! ”ڪوهياري خبر اٿئي، اسان جي سامهون واري گهر ۾ نوان ماڻهو پيا اچن.؟“ ”ڇا واقعي!؟؟“ ڪوهياريءَ کان ذري گهٽ رڙ نڪري وئي. ”ان ۾ حيران ٿيڻ جي ڪهڙي ڳاله...

ثمينه ميمڻ (14 منٽ)

سنڌوءَ اڃا موبائيل تي ڳالهايو پئي ته در تي ڪال بيل وڳي. ”چڱو ٺيڪ آ مان وري پوءِ توهان سان ڳالهائينديس“ شايد مما پپا آهن. سنڌوءَ تڪڙ ۾ موبائيل فون بند ڪئي ۽ ڊوڙندي در تي آئي. ”ڪير آ“. هُن پڇيو. ”مان آ...

ثمينه ميمڻ (7 منٽ)

هوءَ سڄي رات ننڊ نه ڪري سگهي هئي، ڀر ۾ مڙسهنس خالد سُتو پيو هئس، هن گهڙيال تي نظر وڌي ته اٺ ٿي چڪا هئا. اِرم کي ڏٺائين، جيڪا پنهنجي ننڍڙي پلنگ تي بي سُڌ سُتي پئي هئي. اڄ ته هن جو اسڪول به ويو. هوءَ سو...

ثمينه ميمڻ (5 منٽ)

صدف جڏهن کان يونيورسٽيءَ مان ڊگري وٺي ڳوٺ موٽي هئي. بيحد منجهيل منجهيل رهڻ لڳي هئي. الائي ڇو؟! هن ڪيترا ڀيرا پاڻ کي انهن سوچن جي ڀاڪرن مان ڇڏائڻ جي ڪوشش ڪئي، پر وري به وڪوڙي ٿي ويس. اهي سوچن جا ڊگها س...