ڪهاڻيون
ڳوٺ جا ڏينهن شهر جون راتيون
”هوءَ ڪاري هئي، ان کان سواءِ ڪجهه به نه ڪجهه به نه....!“ نبو سڄو ڪاوڙ وچان، باهه ۾ پيل لوهه جيان تپي ڳاڙهو ٿي ويو هو، پر سندس خشڪ نڙيءَ مان کهرو آواز نڪري رهيو هئس: ”هن منهنجي اعتماد کي ڳڀا ڳڀا ڪيو.....
رهجي ويل رنگ
موڪل واري ڏينهن دل چوندي آهي ته جيڪر دير تائين ستو پيو هجان. منهنجي آرام ۾ ڪو خلل وجهڻ وارو نه هجي، پر ائين ٿيندو گهٽ آهي ڇو ته منهنجي گهر واريءَ مون کي گهڻي دير تائين سمهڻ اصل نه ڇڏيندي آهي، ڪافي...
هڪ اديب جي خواب جي تڪميل
آپگهات ڪرڻ کان اڳ ماڻهو کائنس تنگ هئا. پر هن کي ان جي ڪا به پرواهه نه هئي، هونئن به جيڪو ماڻهو پاڻ مان ئي تنگ هوندو آهي ان کي ٻين جي بيزاري محسوس نه ٿيندي آهي، ان ڪري ئي شايد هو سڀني سان کلي ملندو هو...
وکريل محبت
”خوب مهانگا نه هوندا آهن پر انهن جي تعبير ڏاڍي مهانگي هوندي آهي...!“ لطيف کي چيائين: ”ان ڪري تون اجايو خوابن جي تعبير پٺيان نه ڊوڙ نه ته وقت کان تمام گهڻو اڳ دنيا جي وهڪري ۾ وهي ويندين...!“ ”پر مان...
مان سڌرندس
مون کوڙ انٽرويو ڏنا هئا نوڪري لاءِ پر نوڪري نه ملڻي هئي سا نه ملي پر پوءِ به همٿ نه هاري اٿم ۽ بياي جي ڊگري کنيون ٿاٻا کائيندو وتندو آهيان. جيتوڻيڪ اها به خبر اٿم ته اڄ ڪلهه حڪومت نوڪري ڏيڻ بجاءِ نوڪ...
ٽوبا ٽيڪ سنگهه
ورهاڱي کان ٻه ٽي سال پوءِ پاڪستان ۽ هندستان جي حڪومتن کي خيال آيو ته ٻين قيدين جيان چرين جي مٽ سٽ به ٿيڻ گهرجي، يعنيٰ جيڪي مسلمان چريا هندوستان جي پاڳل خانن ۾ آهن، انهن کي پاڪستان پهچايو وڃي ۽ جيڪي هن...
ٻوڙن جي پويان
اهو ڪهڙو شهر هو، ان بابت مان سمجهان ٿو، ته اوهان کي پڇڻ جي ضرورت آهي، نه مون کي ٻڌائڻ جي. بس ايترو ئي ٻڌڻ ڪافي آهي ته اهو هنڌ، جيڪو هن ڪهاڻيءَ سان تعلق رکي ٿو سو پشاور جي اوسي پاسي ۾ آهي، سرحد جي ويجه...
ڀولڙي جا ڪرتب
ميخائل زوش چينڪو شهر جي ڏکڻ ۾ هڪ جانورن جو باغ هو. اُهو ڪو ايڏو وڏو نه هو. اُن ۾ هڪ چيتو، ٻه واڳون، ٽي نانگ، هڪ اُٺ پکي ۽ هڪ چٻارا ڪڍندڙ جانور يا سادن لفظن ۾ کڻي ڀولڙي چئجي، رکيل هئي. اُن کان سواءِ...
ڪي رند پروڙين راز
[b]گوهه سن ٽب [/b] ڪيئن آيو؟ پئسه ڪيڏانهن ويا؟ وانگ کي پڪ هئي ته پئسه بريف ڪيس ۾ ئي پيل هئا. پر پنج ڏهن ڊالرن وارا ڪڙڪ نوٽ هاڻي اُن ۾ ڪو نه هئا. جڏهن ته هن ڪيترائي ڀيرا بريف ڪيس کي هٿ هڻي ڏٺو. هن بري...