بهترين تجربي لاءِ اپليڪيشن انسٽال ڪريو
آچار بنھه غريب هو. وٽس رات هوندي هئي ڏينھن ڪونه هوندو هو. هن پاڻکي گروي رکائي به پنھنجي پُٽ قاسم کي پڙهايو. قاسم به روح سان پڙهيو، هن ڪڏهن به منهن تان ڪتاب نه لاٿو. پڙهي پڙهي اکيون سڄي پونديون هئس. ڪو...
ان رات ايڏو سيءُ پيو هو، جو وڻن جا پَن ۽ گهڻا چيٽي فصل سڙي ڦلهيار ٿي ويا هئا. سج مٿي چڙهي آيو هو ته به ماڻهو هنڌ مان ڪونه ٿي نڪتا. مال ڀٽارو به هڪڙي رات ۾ لهي صفا ڍونگهو ٿي ويو هو. چوندا آهن سيارو ڪوڙ...
درياهه شاهه پنهنجي جوڀن تي هو. سندس ٻنهي ڪنارن جي وچ ۾ رڳو پاڻي ئي پاڻي هو. بي انت پاڻي، گهرو پاڻي، طاقتور پاڻي. ٻوڏون ته اڳ به اينديون هيون پر ههڙي يا ڄمار ڪونه آئي. ڊپ کان ماڻهو، بلائون ۽ جانور پنه...
بدن ۾ سنهڙو، قد جو ڊگهو پر گڪو، کُسرو رڳو ڄاڙي تي چار پنج وار. بُج ڪَڪَا، ڳالهائيندو ته گِگ ڳڙي پونديس. سدائين شادين جي پويان. گهڻو ڪري ٽانڊو ٻاريندو، جيڪڏهن ڪاڄ ۾ اڳئي ٽانڊا ئي ٻڌل هوندو ته ويهي رهند...
جڏهن کان منهنجي ڀيڻ آمي جي شادي جون ڳالهيون ٿيڻ لڳيون هيون، آئون ايترو پريشان ٿي ويو هئس جو ڳالهه ياد پوڻ تي جيڪڏهن هلندل هوندو هئس ته هلندي هلندي بيهي رهندو هئس، ۽ جيڪڏهن سُتل هوندو هئس ته پُٺن کان ب...
هُن کي ڏسڻ سان مونکان ڇرڪ نڪري ويندو هو. عمر ڪا ايڏي وڏي به ڪونه هئس. سٺ جي اندر هو. پر ڏکن جو ڏڌيل هو، جنهنڪري وقت کان اڳ پوڙهو ٿي ويو هو. رنگ ڪارو بدن گهنجيل، منهن تي آڱر جي بُل جيڏي اڇي ڏاڙهي، اداس...
هن سائيٽ کي موبائل يا ڪمپيوٽر تي ايپليڪيشن طور استعمال ڪريو: