بهترين تجربي لاءِ اپليڪيشن انسٽال ڪريو
ڳوٺ جي سادي سودي ماڻهو کان شهر جي هڪ ڇوڪريءَ دل چوري ڪئي ۽ پنهنجي پرس ۾ رکي ڇڏي! اُن کان اڳ هو فطرت جي رنگن ۾ مدهوش هوندو هو. ڳوٺ جا وڻ، رستا گهٽيون کيس وڻنديون هيون. هن وٽ هڪ سادي پينسل هئي، جنهن سان...
پرچو ايڊٽ ڪندي کيس لڳو، ڪو شخص آفيس جو دروازو کولي ڀرسان اچي بيٺو آهي. سڄو ڌيان پرچي ۾ هئس، اُن ڪري ڀانيائين ته ڪمپوزر مواد کڻڻ لاءِ اچي ويو آهي. هُن، ڪهاڻيءَ تي آخري نظر وجهندي ڀڻڪيو: ”ڪجهه گهڙيون تر...
قبولئي، پنهنجي پٽ سڪيلڌي لاءِ ڪنوار اهڙي ڳوليءَ، جو جڏهن هوءَ سونهن جي ديوي بنجي ڪنوار جو لباس اوڍي ڳوٺ ۾ پرڻجي آئيءَ، تڏهن جواڻ جماڻ دلين مان ٿڌا شوڪارا اُڀري نڪتا. حُسن تان هرکجي پور وهيءَ جي پنڌ تي...
ريلوي ڦاٽڪ پار ڪري هو اُن گهٽيءَ ڏانهن مُڙيو، جنهن جي آخري ڇيڙي ۾ افغاني پٺاڻ جي ڪيبن نما هوٽل هئي. هو، روزانو صبح جو سج اڀرڻ مهل اُن هوٽل ۾ اچي ويهندو هو ۽ چينڪ مان چانهه جي ٻاڙ ماريندي پنهنجي زندگيء...
”لخ لعنت اٿئي ڪميڻا... اڙي! توکي شرم نه پئي آيو ڌيڻهين سان ڪارو منهن ڪندي! دانگي ته مُنهن تي مليئي، پر مارينس ته نه ها ڪُتا! جوڻهين مان ڍئو نه پئي ٿيئي لوسي!! تنهنجي ماءُ کي... تنهنجي رن... ڀيڻ جا...!...
اڌ رات ٽاڻي لَين جي جهُنڊ ۾، ڪرڙن جي اوٽ وٺي، وڍيل ٻٻر جي ٿڙ کي ٽيڪ ڏيئي، بادل ڪنهن جي اچڻ جو اوسيئڙو پيو ڪري. بُت ۾ ڀريل، ويڪري ڇاتي، گهاٽيون مُڇون، همت ڀريو جوان اکين مان جوالا پئي وسيس، ڪهاڙيءَ جي...
ڪمري اندر سونهري رنگ جي جهيڻي روشني، فرش تي نرم ۽ قميتي قالين جو تهه، رنگين شيشي جون المونيم دريون، درين تي رقص ڪندڙ خوبصورت رنگين پردا، ايئر ڪنڊيشنڊ هوا جي ٿڌاڻ، ڪمري جي ديوارن تي کاٻي پاسي کان شينهن...
ٽرين ڪراچي ڪينٽ تي پهتي آهي. هو به پنهنجو سفري بيگ ڪلهي ۾ هڻي ٻين مسافرن سان گڏ گيٽ ڏانهن وڌي ٿو. پليٽ فارم تي ماڻهن جي گهما گهمي وڌي ٿي وڃي. قليءَ اتاولا ٿي سامان کڻڻ لاءِ بوگين ۾ جوهه وجهن ٿا. هو ٽ...
سرءُ رُت جا پڇاڙڪا ڏينهن هئا. شهر تي شام جو منظر ڇانئجي ويو هو. مان ميونسپل پارڪ ۾ پٿر جي ٺهيل بينچ تي ويٺو هوس ۽ صدين جا دُک سهيڙي، ڪنهن گهري سوچ ۾ گم هوس. اُن شام هو به ساڳي بينچ تي منهنجي ڀرسان اچي...
نڄاڻ ڪٿان کان آفيس ۾ اداسي ڌوڪي آئي هئي. جنهن ماڻهوءَ جو اندر اداس هجي، ته کيس سڄي ڪائنات اداس ئي ڀاسندي آهي. هونئن به سڄي زندگي اڪيلائپ جي عذاب ۾ ڀوڳي اٿم. تنهن ڪري اها ڳالهه مون لاءِ ڪا نئين ڪانهي،...
هو شريف ماڻهو هو! هرڪو کيس شريف ۽ سٺو سمجهندو هو. هو جڏهن پنهنجي ئي ڳوٺ ۾ استاد ٿي آيو ته هر ڪو کيس، سائين! سائين جي لقب سان پڪاريندو هو. ن وڪري به الائي ڪيئن مليس؟ اٺ درجا ته پاس هو، پر پرائيويٽ امت...
هن سائيٽ کي موبائل يا ڪمپيوٽر تي ايپليڪيشن طور استعمال ڪريو: