بهترين تجربي لاءِ اپليڪيشن انسٽال ڪريو
ڪرڙ جهرڙ، ميرا ڪپڙا، مٿي ۾ ڪپڙي جي اڇي ٽوپي، هٿ ۾ درخواست، هراسجي آفيس ۾ گهڙي آيو. هيڏانهن هوڏانهن لئوڻا هڻي پڇيائين، ”افتاگ ڪيانال ڪهڙو آهي؟“ الطاف جنهن کي ڪئنال اسسٽنٽ سڏيو ويندو هو، يا وري خانصاحب...
پياري ساجده، اميد ته خوش هوندينءَ. اڄ وري توسان ٻيءَ گستاخي ڪري رهيو آهيان. پهرين گستاخي تڏهن ڪئي هئم، جڏهن ڏهه سال اڳ پاڻ ڪاليج ۾ پڙهندا هئاسين. هڪ ڏينهن مون پيار جي اظهار لاءِ ڊڄي ڊڄي ڪاغذ جي ٽُڪري...
مونکي ورهاڱو چٽو ياد آهي. پندرهن ورهين جو پڪو هوندس. اسان جي ڳوٺ تي ڄڻ راڪاس گهمي ويو هو. هر چهرو اداس ۽ هر اک آلي هئي. سمجهه ۾ نه پئي آيو ڇا پيو ٿئي. ڪا تمنا هئي ته شل جانب جدا نه ٿين. اڄ جا نوجوان ش...
گهڻا سال اڳ جي ڳالهه آهي منهنجو ستر سالن جو پوڙهو پيءُ بيمار ٿي پيو هو. بابا بيمار ته اڳ ئي رهندو هو، پر دوائن وسيلي پيو تڳندو هو. ان ڏينهن يڪو بيهوش ٿي ويو هو. دوستن صلاح ڏني بابا کي ڪنهن وڏي شهر جي...
هن کان اڳ مون ڇهه مڪمل ڪتاب لکيا آهن، جن ۾ ”سنڌي ادب جو جائزو“، ”سنڌي نثر جي ڪن صنفن جو اڀياس“ ۽ ”وکر سو وِهاءِ“ شايع ٿي چڪا آهن ته ”آديسين ادب آهي اکڙين ۾“، ”جي پارکو پارس جا“ ۽ ”سُونهان سڌيون ڏين،“...
ماڻهو حيران هئا ته هڪ ڄنگهه کان معذور خميسو ڪنڀار صبح ساڻ ئي گهر جي لوڙهي ٻاهران ٻٻر جي وڻ هيٺ رلي وڇائي اٻاڻڪو ٿي ڇو ويهي رهيو آهي! ڪالهه سج لٿي منهن انڌاري ۾ پاڙيوارن خميسي ڪنڀار کي مزدوري تان موٽند...
”ٿُڪ اٿئي ڀاڙيا- ٻارٿو وڪڻين!“ سُفيد ڪپڙن ۾ ملبوس هڪ ڊگهو ماڻهو وٽانئس لنگهندي پنهنجي ساءِ ڀڻڪيو. ”غربت جي به انتها آهي- ماڻهو، هيڏي مهانگائيءَ ۾ ڪٿان ته پوري ڪن؟!“ ٻه واٽهڙو ڏانهس ڏسندي، پاڻ ۾ گفتگو...
هو هاڻي رٽائرڊ ڪري چڪو آهي. هُن ڪڏهن سوچيو به نه هو ته زندگي جي موسم ۾ ڪڏهن پن ڇڻ جي ڪا شام به لهي ايندي ۽ هو زرد پن بڻجي دنيا جي وڻ مان ڇڻي پوندو. يادن جي ڪانبي ۾ ٻڌل سندس سوچون هڪ هنڌ بيهي رهيون آهن...
راجا ٽپالي جي خودڪشي جي خبر سان گڏ، ان پوڙهي جا سڏڪا به شامل ٿي ويا هئا، جيڪو روزانو راجا ٽپالي کان پنهنجي اُن خط بابت پڇندو هو، جنهن جو رنگ هلڪو گلابي هو ۽ سندس نالي جي مٿان مسڪراهٽ جي هڪ علامتي لڪير...
هن سائيٽ کي موبائل يا ڪمپيوٽر تي ايپليڪيشن طور استعمال ڪريو: