App Icon

ڪهاڻي گهر

بهترين تجربي لاءِ اپليڪيشن انسٽال ڪريو

ڪهاڻيون

ڪهاڻيون 8 منٽ پڙهڻي

ندي جو نوحو

اختر حفيظ

شام ٿي چڪي هئي،سڄي شهر تي سُرمئي رنگ جي چادر ويڙهجي وئي هئي. اهو رنگ ڄڻ ته هر وجود کي اداس ڪري ڇڏيندو هو. اُهي ٻئي نديءَ ڪناري ويٺل هئا. نديءَ ڇا هئي ڄڻ ته ڪنهن صحرا جو ڏيک هو،ورهيه ٿيا درياهه جو پيٽ...

ڪهاڻيون 14 منٽ پڙهڻي

ٻه شهر

اختر حفيظ

شهر جي گهٽين ۾ ائين ئي بنا ڪنهن سبب جي گهمڻ ۾ هڪ عجيب مزو آهي.... هاڻي انهن گهٽين ۾ رلڻ منهنجي عادت ٿي چڪي آهي ۽ عادتون لڳي وڃن ته پوءِ ڪيئن ٿيون ڇڏي سگهجن، جيئن ئي صبح جو سج جي چٽي روشني شهر جي گهٽين...

ڪهاڻيون 14 منٽ پڙهڻي

هڪ شهر جو قصو

اختر حفيظ

اڄ هن جي واپسي هئي. ڇو ته هو جنهن ڪم سان شهر آيو هو اهو پورو ٿي ويو هو. انهيءَ ڪري هن اڄ نڪرڻ جو فيصلو ڪيو. جنهن وقت هو تيار ٿي رهيو هو انهيءَ وقت گهڙي جا ڪانٽا پوري هڪ تي بيٺل هئا. انهيءَ کان اڳ جو ه...

ڪهاڻيون 12 منٽ پڙهڻي

پٿرايل پيار

اختر حفيظ

اُهي ٻئي فيڪلٽيءَ مان نڪري هاسٽل ڏانهن وڌڻ لڳا. انهيءَ مهل هوا ڪافي تيز هئي، جنهن پوري شهر کي پنهنجين ٻانهن ۾ ٻکي ڇڏيو هو. ڪنهن مهل هوا جو ڪو تيز جهوٽو شبانه جي رئي کي سندس وارن تان سرڪائيندو پئي ويو...

ڪهاڻيون 10 منٽ پڙهڻي

سُرخيون

اختر حفيظ

جميل جڏهن نئون نئون شهر آيو هو ته هن کي شهر تمام وڏو نظر ايندو هو ۽ کيس لڳندو هو ته هو هيڏي وڏي شهر جي سوڙهين گهٽين ۾ وڃائجي ويندو. جن مان گذرندي سندس ساهه منجهڻ لڳندو هو پر هاڻ کيس هي شهر تمام ننڍڙو...

ڪهاڻيون 4 منٽ پڙهڻي

• پرويز جو فن

پرويز

سنڌ ۾ سنڌي اديبن ۽ فنڪارن سان منهنجي ڏاڍي گهاٽي دوستي رهي آهي. مون وٽ ننڍي وڏي، مشهور يا غير مشهور، مُهان يا غير مُهان جو سنڌو رهيو ئي ناهي. مان نوجوان ۽ نوآموز شاعرن ۽ اديبن سان به پنهنجي عمر ۽ ادبي...

ڪهاڻيون 4 منٽ پڙهڻي

• هر عڪس ۾ ملندو سانءِ

پرويز

موڪرو چهرو، وڏيون اکيون، پورو پنو قد، مٿي ۾ مٺو تيل پيل ۽ ڦڻي ڏنل، ۽ اکين ۾ سُرمو. علي محمد پرويز سنڌ جي عام ڳوٺاڻي سونهن جو نمونو آهي. هُو اُن دؤر جي گهرن جي چئيوان Duty full ڇوڪرن جهڙو سدورو لڳندو ه...

ڪهاڻيون 4 منٽ پڙهڻي

• سفر جاري آهي

پرويز

ٽي سؤ سال کن اڳ ۾ شاعرن جي سرتاج شاهه عبداللطيف ڀٽائيءَ جيڪا شاعري سنڌي ٻوليءَ ۾ ڪئي هئي، اُن ۾ رڳو محبوب جي ڳلن ۽ چپن جي واکاڻ ڪانه هئي. پر اُن سان گڏ عشق ۽ محبت، سڪ ۽ اُڪنڍ جي پوشيده اسرارن ۽ رازن ج...

ڪهاڻيون 5 منٽ پڙهڻي

• درد جي ڪهاڻي

پرويز

معصوم، ابهم ۽ ڪپهه جي پوڻيءَ جهڙي نرم ۽ نازڪ، پهرين انساني چيخ سان انسان جي اذيت، پيڙاهه ۽ درد جي ڪهاڻي شروع ٿئي ٿي. ڪڏهن ڪڏهن، ماڻهوءَ جي ٻچڙي جي اُها پهرين رڙ، جيڪڏهن پُٽ جي آهي، ته کن پل لاءِ، ماڻه...

ڪهاڻيون 4 منٽ پڙهڻي

ڀاڳ سان رِيسَ....!

پرويز

“او ابا عرس، اباڙي... اي مون مِشڪين رَنَ زال جي ٽيهاڻ، اي منهنجي هٿ مان رسو ڇڏائي ڪنهن جي مال سان گڏجي اڳيان پويان ٿي ويئي آهي. اي ابا، ڀلائي ڪري اِها ٽيهاڻ ته ڳولي آڻي ڏيئينم. ابا، الله تنهنجي سڻائي...

ڪهاڻيون 4 منٽ پڙهڻي

الله ڪري هر سال...!

پرويز

“اي يَرَ ساماڻا، ڪر کبر! ڦٻيو آهين ڪه نه؟” براديئي ساماڻي کان پڇيو. اگسٽ- سيپٽمبر 2010ع واري ٻوڏ کان چار مهينا پوءِ، هو ٻئي ڄڻا “ڇڇ جهان خان” کان “جاتي” (ضلعو سجاول) ايندڙ ڊاٽسن پڪ اپ ۾ چڙهيل هئا. سام...

ڪهاڻيون 3 منٽ پڙهڻي

هڪڙي ئي ڌڪ ۾

پرويز

“ڪر خبر سيٺ الانا، ڪيئن! بچيو آهين؟” “ڪهڙيون ٿو خبرون پڇين يارَ سيٺ عوثو. رڳو سِرَ بتا آهن، باقي ائين سمجهه ته زندگيءَ جا سڄا سارا ويهه سال جهڙا ڪَرَ اجايا ويا هليا.” “اي پر، اِهو به شڪر ڪر ڙي سيٺ الا...