اکين ۾ ٻڏي ويل درياهه
“پر به تون چوين ڇا ٿو؟” سوڍيءَ سنگهارَ جي اکين ۾ اکيون وجهي پڇيو. “سوڍي، سوڍي آئون... آئون...!” سنگهار چوندي چوندي ماٺ ٿي ويو. “ڏس، وري به اِها آئون... آئون... توکي جيڪو ڪجهه چوڻو آهي، سو کُلي چئو نه....
بهترين تجربي لاءِ اپليڪيشن انسٽال ڪريو
“پر به تون چوين ڇا ٿو؟” سوڍيءَ سنگهارَ جي اکين ۾ اکيون وجهي پڇيو. “سوڍي، سوڍي آئون... آئون...!” سنگهار چوندي چوندي ماٺ ٿي ويو. “ڏس، وري به اِها آئون... آئون... توکي جيڪو ڪجهه چوڻو آهي، سو کُلي چئو نه....
پوليس اهلڪارن سان ڀريل ٻن موبائيل وينن جي اڳيان هڪ گِري رنگ جي لينڊ ڪروزر گاڏي اچي هڪ ڳوٺ جي مکيه داخلائي گس وٽ بيٺي. اُهو ڳوٺ ڪراچيءَ جي پسگردائيءَ ۾ 25-30 گهرن تي مشتمل هڪ قديمي ڳوٺ هو. لينڊ ڪروزر ج...
اُن ڏينهن صبح جو جيڏي مهل سُهائيءَ جي اک کلي هئي، اوڏيءَ مهل اڃا ڍڪي رات هئي. توڙي جو گهر اڳيان بيٺل آمريءَ جي گهاٽي وڻ تي ويٺل “دوهانٽي” پکي به پِرههَ ويلي جون لاتيون لنوي رهيو هو، ته ڪيڏي مهل، ڪٿان،...
اسين جنهن زميندار جا هاري هئاسين، تنهن جي هڪ هزار کن ايڪڙ زمين هئي. ٻه سؤ کن ايڪڙن تي انبن، ٻيرين، ليمن ۽ زيتونن جا باغ هئا. باقي زمين ۾ ساريون، ڪمند، ڦٽيون، ڪڻڪ، بصر، سن فلاور ۽ ڀاڄيون ۽ گاهه وغيره پ...
“پي پي...” “...” “پي پي... پي پي...” “....” “پي پي... پي پي پي پي... پي پي ...” “...” مون ٽيون ڀيرو موٽر سائيڪل جو هارن نسبتاً لاڳيتو وڄايو، پر تڏهن به هُن مون ڏانهن ڪو توجهه ڪونه ڏنو. آئون ڏاڍو پريشا...
ملڪ جي هڪ وڏي شهر جي بلڪل پوش علائقي ۾، جتي صرف V.V.I.Ps خاندانن جون رهائش گاهون هيون، هڪ شاندار ڪوٺيءَ جي وڏي لوهي گيٽ جي پاسي ۾، هڪ ڪشادي عام شاهراه جي فٽ پاٿ جي ڀرسان هڪ نئين ماڊل جي زيرو ميٽر گاڏي...
“اي، ڪڄاڙو تو ڏسين؟” حڪوءَ مُنهن ۾ گُهنڊ وجهي رُکي نموني ۾ پڇيو. “کُدا (خدا) جي ڪدرت (قدرت) پيو ڏسان ٻيو!” صابوءَ ٿڌي لهجي ۾، مُنهن تي مرڪ آڻيندي خوش دليءَ سان ورندي ڏني. “کدا جي ڪدرت!؟ هتي وري ڪٿان...
شام لهي آئي هئي. ويندڙ سياري جي سج ۾ ڪا گهڻي تپش ڪانه رهي هئي. مان پنهنجي بنگلي جي خوبصورت لان ۾ ڪرسيءَ تي ويهي ڪمپيوٽر ۾ ڪا ڊيٽا به ڏسي رهيو هوس ته ملازم طرفان کڄي ايندر چانهه جو انتظار به ڪري رهيو ه...
رضوان الحق جنهن کي ادبي دنيا رضوان گل جي نالي سان سڃاڻيندي آهي، سان منهنجي واقفيت 18 سال پراڻي آهي جڏهن مان به ادبي دنيا ۾ وارد ٿيڻ لاءِ ’سچل ادبي مرڪز‘ جي مڪتب ۾ داخل ٿيو هيس جيڪو اڄ به بڙ جھڙي ڇانوَ...
رضوان گل سنڌ جو هڪ سجاڳ ليکڪ آهي، سڀ کان وڏي ڳالهه اها آهي ته هو مستقل لکندڙن مان آهي سندس قلم ڪڏهن به سستي منجھان سُتو ناهي. مونکي ته ائين لڳي ٿو ته اسان جا ڪجھ ئي تخليقڪار شايد اهڙا آهن جيڪي ايتري...
ادب جي وصف بيان ڪرڻ ائين ڏکي آهي جيئن ڪنهن ٻئي فن جي وصف بيان ڪرڻ مشڪل ٿيندي آهي. ڪجهه ماڻهو هر ان علم کي جيڪو اسان وٽ ڪنهن ڪتابي صورت ۾ پهچي ٿو، ادب قرار ڏنو آهي. جڏهن ته جڳ مشهور برطانوي اديب وال...
هونئن ته ڪهاڻي ناول جي ارتقائي صورت اهي جنهن سترهين صدي جي آخري اڌ ۾ پنهنجي الڳ سڃاڻپ واري حيثيت قائم ڪري ورتي. پر سچ اهو آهي ته ڪهاڻيءَ جو وجود ان کان گھڻو اڳ جو آهي. جڏهن انسان، اشارن وارن آواز ن ما...
هن سائيٽ کي موبائل يا ڪمپيوٽر تي ايپليڪيشن طور استعمال ڪريو: