اصغر پتافي (19 منٽ)

هو پنهنجي بيڊ روم ۾ اڪيلو ويٺل هو، کوڙ پريشانين سندس ذهن کي سُن ڪري ڇڏيو هو. ڪيئي زهر جهڙيون سوچون هيون، جيڪي هن جي ذهن کي ڏنگينديون ٿي رهيون. گهڙي گهڙي پل پل هن سوچيو ٿي ته ايڏيون ته خطرناڪ ريهون ڪجن...

اصغر پتافي (8 منٽ)

سلمه پنهنجي ڪمري ۾ ڊريسنگ ٽيبل جي آئني آڏو اچي ويٺي. هن پنهنجي ڪمري جو در اندران واري ڇڏيو هو پر پوءِ به پاڙي ۾ سحر جي شادي جي وڄندڙ دُهل جو آواز هن جي ڪنن تائين چٽو ٻُڌجي رهيو هو. جيڪو هن جي دل تي دُ...

اصغر پتافي (12 منٽ)

رئيس رسول بخش جي گُذاريي کي 15 ڏينهن کن ٿي چُڪا هُئا، پر پوءِ به سويرا اڃان بدن تان ڪارا ڪپڙا نه لاٿا هُئا...... ڪارا ڪپڙا بدن تان لاهي به ڪيئن..........؟ هر لمحو رئيس جي موت جو سڏڪو لڳندو هو هِن کي،...

علي بابا (10 منٽ)

دبئي نھ ويندي بھ ھو ڄڻ دبئي مان موٽي آيو آھي. ”اھڙا ڪئين پاسپورٽ ۽ ٽڪيٽون آيون ۽ ويون.“ ھو ڪروڌ ۾ اچي سوچي ٿو: ”نيٺ ھي مينو جي ٻچي مون کي سمجھي ڇا ٿي؟ پيار... منھنجي اندر ۾ لاڪس جيڪا پيڙا ۽ پرارٿنا آ...

ع.ق.شيخ (9 منٽ)

آسرو ڊسمبر مهيني جون پويون تاريخون، ۽ سيءُ به چوي ته اڄ نه پوان ته ڪڏهن پوان! صبح کان ئي جهڙالو هو، ۽ سرد هوا جا سوساٽ. ٻپهري لڙي ته سيءُ ويتر وڌي ويو. شام جو علي اڪبر اچي گهر تي سڏ ڪيو. ٻاهر نڪتس ته...

ع.ق.شيخ (22 منٽ)

ڦلٽو صاحب هن سان منهنجي ملاقات ۽ واقفيت هڪ دوست ڪرائي هئي. ۽ جڏهن مون هن کان سندس نالي متعلق عجب مان پڇيو ته ”واقعي، توهان جو نالو ڦلٽو صاحب آهي،“ تڏهن هن فخر سان جواب ڏنو هو، ”هائو، ڦلٽو صاحب منهنج...

ع.ق.شيخ (14 منٽ)

حسرتن جو ڦيرو هي ان وقت جو ذڪر آهي، جڏهن آءٌ انگلينڊ ۾ برسٽل شهر جي مصوريءَ واري ڪاليج ۾ تعليم وٺي رهيو هوس. سامهون هڪ انگريز خاتون، ماڊل طور ويٺي هئي. جلد ئي موڪل ملڻ واري هئي ته ڪلاس جو بند ٿيل در...

ع.ق.شيخ (8 منٽ)

هڪ رات انگلنڊ جو برسٽل شهر ۽ ان ۾ مس ازبيلا سان گڏ اها رات جي اها ساعت، مون کي مرڻ ويلي به ڪين وسندي. سو آءٌ جڏهن ڪئمبرج ڏانهن وڃڻ لاءِ سنبريس، ته ازبيلا جي يادگيري ازخود منهنجي ذهن تي تري آئي. هوءَ...

ع.ق.شيخ (38 منٽ)

موکي ۽ متارا ”جا ڀُون پيرين مون، سا ڀُون مٿي سڄڻين، ڌِڱ لَٽبا ڌوڙ ۾، اڀي ڏٺاسون، ڏيهه مڙيئي ڏون، اُٿي لوچ لطيف چئي.“ (لطيف) وائي تان تون ويهه سَنبهي ساٿي، ميان پانڌي، ميان ڪاڪ هلبو ڪڏهين! لکين لڊوڻيا...

ع.ق.شيخ (12 منٽ)

گلو باشا گلو بادشاهه ڪو وڏو ماڻهو ڪونه هو، هو هڪ رواجي ۽ پوڙهو پٽيوالو هو. پر ٻين عام رواجي پٽيوالن کان هو بلڪل نرالو هو. هن جو اصل نالو ته گل محمد هو پر ماڻهو هن کي گلڻ، گلو يا گلو باشا ڪري سڏيندا...

ع.ق.شيخ (8 منٽ)

بربٽ ۽ بهشت اسين ٽيئي هڪ ننڍڙي ڳوٺڙي کان واپس حيدرآباد موٽي رهيا هئاسين. موٽر، دوست جي هئي. هن ڊرائيور کي ڏاڍيون پارتون ڪيون. ڊرائيور مشڪندي چيو، ”سائين رکو الله تي... موٽر نئين ۽ ٺيڪ ٺاڪ آهي، ٽانڪي...

ع.ق.شيخ (5 منٽ)

ايڏو عظيم.....!؟ چوندا آهن ته جيل جي دنيا ئي نرالي آهي. هوندي ته پوءِ ڇا؟ ”ڇو ۽ ڇا“ جا اکر ته انسان کي ازل کان عطا ٿيل آهن...... پر وري جيل جا سپاهي، ننڍو عملو، وڏا آفيسر، تن جي ڪهڙي واکاڻ ڪجي.....!...