ڪهاڻيون

ڪهاڻيون

پيار کانپوءِ

دلبر چانڊيو (19 منٽ)

تن من تي سوين مڻن جو بار ڀائيندو آهيان، ان ڏينھن جنھن ڏينھن اندر جي آنهُن کي لفظن جو روپ ڏئي زبان مان نه اُڪلايان، يا وري قلم جي نوڪ سان ڪوري ڪاغذ تي نه اچاريان ته جھڙوڪر من اندر ۾ سنڌوءَ جي موجن جيان...

ڪهاڻيون

مجبور

دلبر چانڊيو (13 منٽ)

سھڻي ۽ من موهڻي صورت ۽ خوش اخلاقيءَ جو هڪ لاجواب مجسمو هئي زرينا، سھڻو سڊَول جسم، ڪارا وار چيلھه تائين لٽڪندڙ، جھڙوڪر ڏنگيندڙ هئا، نانگن جيان! ڀوريون ناسي اکڙيون کڻي جڏهن ناز سان نھاريندي هئي ته ڏسندڙ...

ڪهاڻيون

سجني

دلبر چانڊيو (10 منٽ)

ڇٺيءَ جو نالو ته سائره هيس، پر پنهنجا گهر ڀاتي، اوڙي پاڙي وارا سَني ڪري سڏيندا هيس، مان اڪيلو هيس، جيڪو وري سائره کي سَني نه پر سجني ڪري سڏيندو هيس. ننڍپڻ کان جواني رَسندي سجنيءَ جي سڀني نازن نخرن کان...

ڪهاڻيون

دنيا دُرنگي

دلبر چانڊيو (5 منٽ)

نوي واري ڏهاڪي جي شروعاتي سال جا شروع وارا ڏينهن هئا. مان هڪ استاد هئس. ۽ حسب دستور تيز وکون کڻندو ڪلاس اندر مس داخل ٿيس ته، وڏي شاندار نموني سان ڪورس جي صورت ۾ آواز ٻڌم ۽ گڏوگڏ تاڙين جي ميلاپ سميت کل...

ڪهاڻيون

سوليءَ وڌ سزا

دلبر چانڊيو (15 منٽ)

انسان جي اندر ۾ هزارين حسرتون ۽ اميدون وسيل رهنديون آهن. هن جو تازو توانو ذهن، سڀني ارمانن جي ڪوششن واري سفر کي عبادت جي درجي کان گھٽ درجو نه ڏيندو آهي. ڪڏهن اهڙين محبتن مٿان ڪنھن ظالم ۽ وقت جي ويري ج...

ڪهاڻيون

سوڍل سائين

دلبر چانڊيو (8 منٽ)

سوڍل سائين کي تَرَ جو ڪير نه سڃاڻي، نامي گرامي خاندان جو چشم و چراغ! ننڍو هجي يا وڏو، زائفان هجي يا مرد، مير هجي يا فقير، ايرو هجي يا غيرو، مطلب ته هر قسم، هر نموني جا ماڻهو سائينءَ کي سلامي! سوڍل سائ...

ڪهاڻيون

ڀــاڙي

دلبر چانڊيو (11 منٽ)

سڪندر جڏهن کان هوش سنڀاليو هو، تڏهن کان هن پنهنجي اٻوجهه ۽ مسڪين ماروئڙن کي مدي خارج ريتن ۽ رواجن جي سِنگهرن ۾ جڪڙيل ڏٺو هو. ظلم ۽ جبر جي علامت بنيل رئيس سهڻي خان، پنهنجي نالي جي ابتڙ، بدصورتيءَ، چالا...

ڪهاڻيون

گوري

دلبر چانڊيو (6 منٽ)

بيروزگاريءَ جي ڏينھن دوران ڏاڍو تنھائي پسند هوندو هو، انھيءَ تنھائي ۾ وري سانت ئي چاهيندو هو، جيڪا سڪون ۽ آرام جيان وڻندي هيس. دنياوي گوڙ ۽ گھمسان، دلي پيڙائون ۽ ذهني اذيتون ڪنھن درد کان گھٽ نه لڳنديو...

ڪهاڻيون

ڪوهيڙو

دلبر چانڊيو (8 منٽ)

تنھن ڏينھن سڄي وايو منڊل تي اڇو ۽ دونھين جيان ڪوهيڙو ڇانيل هو. پنھنجي وجود کانسواءِ باقي سڀ ڪجھه ڌنڌلو ڌنڌلو پئي لڳو، نه رڳو ڪوهيڙو هو، پر انھيءَ سان گڏ سيءُ به ڪوسيءُ هو، هٿن پيرن، منھن ۽ ڪنن جي پاپڙ...

ڪهاڻيون

سانورو

دلبر چانڊيو (9 منٽ)

سڄي ڏينھن جي ٿڪاوٽ سبب پنھنجي وجود کي کٽ تي اڃان پٿاريو ئي ڪونه هوم ته مٿان مٺل اچي ويو. تڪڙو تڪڙو آيو، هيسيل ۽ پيلو پيلو لڳي رهيو هو. جلد بازيءَ مان اصل مٿان چڙهي آيو نه ڳالھايانس ها ته شايد اٻھرائي...

ڪهاڻيون

قادو ڪبوتري

دلبر چانڊيو (5 منٽ)

پوري تر ۾ صرف قادو ڪبوتري ئي هڪ نالي وارو ڪبوتر باز هو. شوق ڇا هوس، عشق هيس عشق! اهي آسماني ڪبوتر، اهي پاريھر اهي ڏوٽر، اهي لسا، اهي ڪٽا، جھرڪٻرا ڪبوتر! مطلب ته ڪيترن ئي رنگن نسلن ۽ نمونن جا ڪبوتر جيڪ...

ڪهاڻيون

اُڌاري رات

اصغر پتافي (28 منٽ)

راجپوتانه اسپتال جي مين گيٽ وٽ ملي ويا هئاسين. تنهنجو هٿ مين گيٽ جي شيشي واري هينڊل ۾ ڀڪوڙجي ويو هو ۽ منهنجا قدم ٽن ڏاڪڻ واري چاڙهي جي پهرئين ڏاڪي تي ئي کُپ ٿي ويا هئا. ڪجهه لمحن لاءِ ٻنهي جون نظرون ن...

ڳوليو

ڳوڙهي ڳولا (Advanced Search)
کان