تسليم سحر (4 منٽ)

هوءَ 9/9 انچ گول آئيني ۾ پنهنجو عڪس ڏسي رهي هئي ۽ پنهنجي صورت ۽ خد وخالن ۾ خاميون ڳولهي رهي هُئي، پر ان وقت هن کي ڪا به خامي نظر نه پئي آئي. سوچي پئي ته ”هونئن هن کي پنهنجو نڪ به نه وڻندو آ، اکيون به...

تسليم سحر (19 منٽ)

هُو ٻئي غزلن جا شوقين هئا، پاڪيزه خيال ۽ پاڪيزه روح، سلميٰ جيڪا ٻن ٻارن جي ماءُ هئي ۽ سورج جيڪو پنهنجي نالي جيان روشن، جنهن جا ٻئي ڳٽا سورج جيان ڳاڙها ۽ روشن هئا ۽ اکيون ڄڻ ته اجالن جا آکيرا. سلميٰ خو...

تسليم سحر (6 منٽ)

جڏهن هُن چيو ”اسان ٻئي گڏ آهيون، اسان ٻئي هڪ آهيون.“ تڏهن مون کي ائين لڳو، ڄڻ هي جبل، زمين، آسمان، وڻ ٽڻ، سمنڊ سڀ ڪجهه هڪ پل ۾ منهنجا ٿي ويا هُجن، ڄڻ چمين کي خوشبو ۽ مرڪن کي رنگ ملي ويا هجن. جيڪا ک...

تسليم سحر (7 منٽ)

سيما ساگر جي ويجهو اچي ڳنڀير لهجي ۾ ڳلي کي ٺيڪ ڪندي چوي ٿي ”ساگر جيڪڏهن توکي قبول پوي ته مان هڪ منٿ ڪريان.“ ساگر گُهور مان تارا ڦوٽاري سيما ڏي ڏسي ٿو. ان کان اڳ جو هُو ڪجهه چوي، سيما چيو ”ڏس تون روز...

تسليم سحر (15 منٽ)

رات جو هڪ ٿيو هيو اوچتو در کڙڪيو گهر جا سمورا ڀاتي ستا پيا هئا منهنجي اک کلي ائين سمجهيم ڄڻ ڪو سڏيندو هجي ليليٰ هلي آ جاني هلي آ .... پاڻ کي ڀاسيم ڄڻ روبوٽ هجان ۽ ڪنهن رموٽ ڪنٽرول جو بٽڻ دٻايو هجي ۽...

تسليم سحر (4 منٽ)

موت کي حڪم ٿيو ته وڃ سرير مان روح کي ڪڍي اچ، موت واچ ۾ ٽائيم ڏٺو، کيس مليل ٽائيم ۾ اڃا پنجٽيهه منٽ باقي هئا، رستو ايڏو ڊگهو نه هو، اک ڇنڀ ۾ اتي پهچي پئي سگهيو پر کيس انهن پنجٽيهه منٽن ۾ ڪنهن جو به ساه...

تسليم سحر (5 منٽ)

پوه جي پارن وڻن کان لباس کسي کين اگهاڙو ڪري ڇڏيو هو، سج جي ڪُني هڻڻ کان اڳ ۾ ئي واريءَ ٺرڻ شروع ڪيو هو، رات ڪاريءَ چادر هيٺان ڌرتيءَ کي ڍڪڻ ٿي چاهيو، چنڊ جوڀن کي رسيو هو، چنڊ رات سان مهاڏو اٽڪائي اوند...

تسليم سحر (7 منٽ)

ڪائنات جلدي ڪر ٽين آڻي ڏي ته پاڻي گرم رکان ۽ جلدي ڪم مان جان ڇڏاءِ منهنجي مدد ڪر، اڄ ڊکڻ ايندو، دريون لڳنديون تنهن ڪري پوءِ متان ڪم ڪار رهجي نه وڃي. ها ادي کڻي ٿي اچان (اوچتو آواز) اديون اسلام عليڪم...

ثمينه ميمڻ (12 منٽ)

سڪينه مُڙس جي ڀر ۾ ليٽي پئي هئي، پر ننڊ سندس اکين کان ڪوهين ڏور هئي. اڄ هن کي ڪهڙن احساسن اچي ورايو هو جو لڳس ٿي ته سندس ڀر ۾ سُتل مڙس نه پر پيءُ هجي. اهو احساس اڄ ڇو ٿي رهيو هئس. پهرين ڇو ڪونه خيال آ...

ثمينه ميمڻ (10 منٽ)

”امان…امان…او امان…توهين ڪٿي آهيو!“ علي، ماءُ کي ڳوليندو رڌڻي ڏانهن ويو. ”جيءُ پٽ… ڇا ٿيو؟“ حُسنا، عليءَ کي خوش ڏسندي چيو. ”امان! هيءَ ڪارڊ ڏسو، منهنجي دوست جي شاديءَ جو آهي…۽ توهان کي به ضرور هلڻو آ...

ثمينه ميمڻ (15 منٽ)

پنهنجي مرضيءَ سان ماڻهو کِلي سگهي ٿو. روئي سگهي ٿو. ماڻهوءَ جي پنهنجي زندگي آهي. هوءَ چپن ۾ ڀُڻڪي ۽ ڪالهه وارا جملا ورجائي ٿي. اداس ۽ خوف ۾ ورتل ذهن، ڪنهن ڪومايل پنکڙي جيان ٽڙڻ کان اڳ، ايندڙ هوا جي جه...

ثمينه ميمڻ (14 منٽ)

اڄ مهر ڪاليج نه وئي، هُن کي ڪنهن سماجي اداري پاران ٻارڙن جي هڪ اسڪول ۾ فنڪشن ۾ شرڪت ڪرڻي هئي. پروگرام صبح جو ڏهه وڳي شروع ٿيڻو هو. مهر تڪڙ ۾ تيار ٿي ڊرائيور سان گڏ اسڪول پهتي. هوءَ جيئن ئي اسڪول جي گي...