ڪهاڻيون
آدم جي دنيا
بس آدم جي دنيا اها ئي هئي. هن جون ٻانهون ۽ انهن ۾ قيد هن جي محبوبا حوا. حوا جنهن جي اکين ۾ امن ۽ چپن تي خوشحاليءَ جي مُرڪَ هئي. سندس ڳلن تي روزگار جي انقلاب جي سرخي ۽ پيشانيءَ تي انصاف جي روشني هئي. ج...
فٽ پاٿ جو فوٽو گرافر
سنڌوءَ مان وهنجي منجھند جو جڏهن مينهون موٽنديون هيون ته رستا ڌوڙ سان ڀرجي ويندا هيا. راهه هلندي بکايل مينهون کائڻ جي هر شيءِ ۾ وات وجھنديون هيون. سبزي وڪڻندڙ لٺيون کڻي انهن کي هڪليندا هيا، کارڪون وڪڻن...
ڪوما (سڪرات) = مـــوت
هو روشنيءَ کان پري ٿيندو، هيٺ اوندهه ۾ لهندو ويو. هن کي روشني پري کان ڪنهن ستاري جيان چمڪندي پئي نظر آئي. هو تيز ڪاري اوندهه جي طوفانَ ۾ اڏامندو ڪرندو پئي ويو. روشني جيڪا ڪڏهن هن جي وجودَ ٻاهران ائين...
هو ۽ هن جو مالڪ
هڪ سانوري سانجھيءَ جو، جڏهن هر طرف سرمئي رنگ هارجي ويو ۽ ڪاراڻ پنهنجا پنک پکيڙڻ لڳي ته مالڪ جو خاص خليفو پنهنجي لٺ سهاري هڪ بلند و بالا محلات جهڙي جاءِ مان ٻاهر نڪري اچي ان جي اڇي سنگ مرمر جي ٿلهي تي...
صفورا چورنگي
مينهن، وسي نه وسي شهر ۾ گپ آهي. موسم، هجي نه هجي اوڳرائيءَ ۾ گدري جي ڌپ آهي. قديم ڳوٺ جو رهواسي گل محمد جڏهن صبح جو سوير گاڏو تيار ڪري ان تي ٽپو ڏئي چڙهندو هيو ته پاڻ کي سگهارو ۽ چست محسوس ڪندو هيو....
قلم جو قيدي
اهي جمهوريت جا ڏينهن هيا. ماڻهن گهڻن سالن کانپوءِ سک جو ساهه کنيو هيو. مارشلا جو دور ختم ٿي چڪو هيو. نشرياتي ۽ اشاعتي ادارن کي ڪنهن حد تائين آزادي ڏني وئي هئي. سول عدالتون پنهنجو ڪم ڪري رهيون هيون. ج...
ڀاءُ جي نصيحت
وڏو ڀاءُ ڏاڍو فڪرمند هيو. سدائين ننڍي ڀاءُ لاءِ پيو سوچيندو هيو. ننڍو ڀاءُ ڪو ڪم نه ڪندو هيو. ڳوٺ ٻاهران ڌمڻ ماڇيءَ جي هوٽل تي ويهي چانهه پيئندو هيو ۽ مائي ڀاڳيءَ جا ڪلام ٻڌندو هيو. اهي سانوڻ جا ڏينهن...