مهاڳ : مان ۽ منهنجيون ڪهاڻيون
دوستو ڪهاڻيون گهڻيون ٿيون، مان اڄ توهان کي هڪ ڪهاڻي نه پر ڪهاڻين جو هڪ مجموعو پڙهي ٻڌائڻ چاهيان ٿو. هن مجموعي ۾ بادشاهن ۽ گدڙن جو ڪهاڻيون آهن، سياستدانن ۽ لومڙين جون ڳالهيون آهن، وزيرن ۽ مشيرن جون ڪها...
بهترين تجربي لاءِ اپليڪيشن انسٽال ڪريو
دوستو ڪهاڻيون گهڻيون ٿيون، مان اڄ توهان کي هڪ ڪهاڻي نه پر ڪهاڻين جو هڪ مجموعو پڙهي ٻڌائڻ چاهيان ٿو. هن مجموعي ۾ بادشاهن ۽ گدڙن جو ڪهاڻيون آهن، سياستدانن ۽ لومڙين جون ڳالهيون آهن، وزيرن ۽ مشيرن جون ڪها...
”ٻڙچيو، پاڙون، مٽيءَ ۾ هونديون آهن پر ڪڏهن هوا ۾ لڙڪي ڌرتي ڳولهينديون آهن.“ موهن لالواڻي ڪڏهن سوچيو به نه هيو ته ڪو ايڏو وڏو انقلاب ايندو، هڪ اهڙو انقلاب جيڪو سمنڊ جيان اٿلي پوندو ۽ ان سيلاب ۾ سڀ ڪجهه...
اوندهه ڄارو، ان ۾ ڦاٿل هڪ ستارو ٽم ٽم ٽم ٽم ڄڻ ڏڪي ٿو ڪوريئڙي جيان چنڊ تڪي ٿو. تن ڏينهن انهن ٻن ڀائرن کي ڪا گهڻي اولاد ڪا نه هئي. ان گهر ۾ ڪل ملائي پنج ٻار هئا، سڀ کان ننڍو ٻار اها ڇوڪري هئي، جنهن جو...
هن پڇيو. ”ڪيئن ٿي لڳان؟“ مون چيو ”هيڊو جسم، سايون رڳان.“ رهاڪن جي ان ويڙهي اندر صرف هڪ ڪوٺي هئي، جنهن کي ڪچين سرن ۽ گاري سان ٺاهيو ويو هيو. پورو ويڙهو جيڪو اٽڪل پندرهن مردن، ويهن عورتن ۽ گهڻن ٻارن تي...
”مينهن مزار پسيل پڪسرو پيچرو، قدمن جي آواز تي ڪبوتر آکيري مان اڏري ويو.“ ڳوٺ جو انڌو ڪوي کٻڙ جي ڏنگي ڦڏي لٺ سهاري کجين جي وچ مان ويندڙ ڪچي پيچري تي هليو ٿي ته سندس پراڻي جتيءَ مان ڌوڙ، ٽهڪندڙ پاڻيءَ ج...
”ڏيئي جي لاٽ مٿان روشني هيٺان ٻاٽ.“ ڪنهن وسيع ۽ عريض درياهه جي ڪپ تي ڪو شهر آباد هيو. شهر کان ڏور چن جي پٿرن جا ننڍا وڏا پهاڙي سلسلا هيا، جن تان چڙهي جڏهن ڏسبو هيو ته اهو نديءَ ڪناري اڏيل شهر ائين لڳن...
”وڻي پئي، جڏهن عبادت لاءِ هٿ کڻي پئي. هن ۾ خدا هيو، هوءَ مون ۾ هئي.“ پئٿالاجسٽ ڊاڪٽر ربنواز اسپتال جي ڪوريڊور مان لنگهي ليبارٽريءَ تائين پهتو ته سندس پويان نرس الوينا ٿڌي آهه ڀري ڪنهن کي چيو ”سڀ وڏيون...
هن سائيٽ کي موبائل يا ڪمپيوٽر تي ايپليڪيشن طور استعمال ڪريو: