ڪهاڻيون
ڀاڙيا ڀاڙين جا يار
بادل کانڌي جا پراڻا ڪپڙا پائي آفيس پهتو. هر ملازم هن کي ڏسي، ٺٺولي مبارڪون ڏيڻ لڳو. هي مبارڪون وڏي اطمينان سان وٺندو رهيو. هي زندگي مان ڪڏهن به نااميد نه ٿيو هو. سندس چوڻ هو ته زندگي کي ظاهر لباسن ۽ ل...
ماءُ جو پٽ
مان، انٽر جو امتحان ڏيئي ڳوٺ اچي ترسيس، ڳوٺ ۾ وڏي اوطاق هوندي هئي، جنهن ۾ ٽالهي جو وڻن، پنهنجي ڇانو سان، اوطاق جي اڱڻ کي ڍڪي ڇڏيو هو. اوطاق جي ڀر کان هلڪو واٽر وهندو هو. واٽر تي ڳوٺاڻن جون زمينون آباد...
ڪسٽمر سروس
شام جي موسم آهي، ٿڌڙي هوا جا جهونڪا رکي رکي گرم بدن کي ٿڌاڻ پهچائي رهيا آهن. مصطفى جي مون سان تلخ لهجي واري گفتگو بند نه ٿي آهي. هو ان ڳالهه تي ضد ٻڌيون بيٺو آهي ته اسان ٻنهي مان هڪ کي راتو رات نڪري و...
گذريل چوويهه پهر
شور، هُل، هنگامي سان گڏ، ٺاٺا، گڊ گڊ گڊ جي ڀيانڪ آواز سوڍي کي پرهه ڦٽي جي مٺي ننڊ مان جاڳايو. هن اکيون مدري کان ٻاهر جهاتي پاتي. ”مارو اس مرغي ڪو، ڪتڳ ڪو..... “ ڪمان سنڀاليندڙ حڪم ڏنو. جي ٿري جا سڌا ب...
دل نگر جي اتر واري ڪنڊ
منان جي دل نگر جا چارئي سيل چئني ڪنڊن جي اجهامڻ کان اڳ اجهامي ويا ها. پاڻ به نه جيئندي جي ء رهيو هو.بي عمل لٻاڙين جي وستي ۾ پنهنجي جيئڻ جي پوک پوکڻ جي اڻ تڻ هئي.منان ڪنهن کي نه ٻڌائيندي کڻي اتر جي ڪن...
جيئڻ مرڻ جن سين
تنهن ڏينهن پورو پورو فيصلو ڪري ورتم ته، هاڻي خودڪشي ڪري پاڻ کي ختم ڪري ڇڏيندس... پنهنجي سر سان ڪابه رعايت ناهي ڪرڻي... اهو به ڪو جيئڻ چئجي...؟ جنهن ۾ نه ڪوئي دلي ۽ نه وري ذهني سڪون، آرام، نه سهولت ۽ ن...
روايتي ڇوڪري
هوءَ جمال جي گهر اوچتو ايندي هئي ۽ ساڳيءَ طرح اوچتو هوا جيئن واپس هلي ويندي هئي- جهڙوڪ آئي ئي ڪونه هئي. هن جو جمال جي گهر ۾ ۽ خود ۾ ڪوئي خاص ڪم به نه هوندو هو، جنهن لاءِ گهڙي گهڙي، ٿوري، ٿوري اچڻو پوي...