App Icon

ڪهاڻي گهر

بهترين تجربي لاءِ اپليڪيشن انسٽال ڪريو

ڪهاڻيون

ڪهاڻيون 9 منٽ پڙهڻي

جي سَڃئين ته سونُ ٿيان

ثمينه ميمڻ

ڏهه سال پراڻو لکيل خط هن کي تڏهن مليو جڏهن هن پنهنجي زندگيءَ جون سڀ بهارون پاڻ کي ارپي ڇڏيون هيون. سڳنڌ جون اکيون هن خط تي ڄمي وڃن ٿيون. پني کي اٿلائي پٿلائي ڏسڻ لڳي ٿي. نالو پڙهندي هن جا هٿ ڏڪڻ لڳن ٿ...

ڪهاڻيون 18 منٽ پڙهڻي

ڏاهِيون ڏُک ڏِسَن

ثمينه ميمڻ

ڪوهياري صبح جو اسڪول لاءِ تيار پئي ٿي ته سارنگ رڙ ڪئي! ”ڪوهياري خبر اٿئي، اسان جي سامهون واري گهر ۾ نوان ماڻهو پيا اچن.؟“ ”ڇا واقعي!؟؟“ ڪوهياريءَ کان ذري گهٽ رڙ نڪري وئي. ”ان ۾ حيران ٿيڻ جي ڪهڙي ڳاله...

ڪهاڻيون 15 منٽ پڙهڻي

نِينهُن نه سُڃاڻن جي

ثمينه ميمڻ

سنڌوءَ اڃا موبائيل تي ڳالهايو پئي ته در تي ڪال بيل وڳي. ”چڱو ٺيڪ آ مان وري پوءِ توهان سان ڳالهائينديس“ شايد مما پپا آهن. سنڌوءَ تڪڙ ۾ موبائيل فون بند ڪئي ۽ ڊوڙندي در تي آئي. ”ڪير آ“. هُن پڇيو. ”مان آ...

ڪهاڻيون 7 منٽ پڙهڻي

وِرِهه وڇوڙا

ثمينه ميمڻ

هوءَ سڄي رات ننڊ نه ڪري سگهي هئي، ڀر ۾ مڙسهنس خالد سُتو پيو هئس، هن گهڙيال تي نظر وڌي ته اٺ ٿي چڪا هئا. اِرم کي ڏٺائين، جيڪا پنهنجي ننڍڙي پلنگ تي بي سُڌ سُتي پئي هئي. اڄ ته هن جو اسڪول به ويو. هوءَ سو...

ڪهاڻيون 5 منٽ پڙهڻي

وِسري وڃيئي شال!

ثمينه ميمڻ

صدف جڏهن کان يونيورسٽيءَ مان ڊگري وٺي ڳوٺ موٽي هئي. بيحد منجهيل منجهيل رهڻ لڳي هئي. الائي ڇو؟! هن ڪيترا ڀيرا پاڻ کي انهن سوچن جي ڀاڪرن مان ڇڏائڻ جي ڪوشش ڪئي، پر وري به وڪوڙي ٿي ويس. اهي سوچن جا ڊگها س...

ڪهاڻيون 7 منٽ پڙهڻي

سُکُ مون سِين ڪينَ

ثمينه ميمڻ

مان، اڃا گهر ۾ داخل ئي مَس ٿيس ته گهرڀاتين جا چهرا وساميل ڏٺم، ڊڄي ويس ته الائي ڇا ٿيو آهي؟ آخر ڊڄي ڊڄي همت ڪري امان کان پڇڻ لڳس: ”امان ڇا ٿيو آهي؟“ امان پنهنجن ڳوڙهن کي روڪي نه سگهي ۽ هن جا لُڙڪ ڳل...

ڪهاڻيون 7 منٽ پڙهڻي

واهه واهه گهوٽ راجا!

ثمينه ميمڻ

صابل جي زندگيءَ ۾ پهرين سڀ کان وڏي خوشي تڏهن آئي هئي، جڏهن شاديءَ جي ڏهن سالن کان پوءِ هوءَ پُٽ جي ماءُ بڻي هئي، ايڏي عرصي کان پوءِ اولاد ٿيڻ جي خوشي هينئر کيس نصيب ٿي هئي، ۽ ان بعد هوءَ وري ڪڏهن به م...

ڪهاڻيون 11 منٽ پڙهڻي

ضَربَ

ثمينه ميمڻ

اڄ سونل جي ننڍي ڀيڻ فاطمھ جي شادي ٿي رهي هئي، ڪجهه ڏينهنِ کان شاديءَ تي آيل سندن چاچيون، سوٽيون، ماسيون ۽ ماساتيون ٽڪيل هيون. اڄ صبح کان گهر ۾ هُل هنگامو متل هو، هرڪو شاديءَ جي تيارين ۾ لڳو پيو هو، پر...

ڪهاڻيون 4 منٽ پڙهڻي

چونڊ خط

ممتاز مصطفيٰ ”دوست“

پرين وارو ول! توسان دل لائڻ کانپوءِ منهنجي زندگي پن ڇڻ ٿي پئي آهي. نه ماني وڻي ٿي نه هار سينگار تي دل چوي ٿي. ڏينهن جو بي چيني، ڪاسائي جي ڪات جيان سنڌ سنڌ ڪپي ڪوري ٿي، رات جو اوجاڳن ڇيهون ڇيهه ڪري وڌ...

ڪهاڻيون 5 منٽ پڙهڻي

ستين بستي

ممتاز مصطفيٰ ”دوست“

بستي ۾ رهندڙ ماڻهن زندگي ۾ اڇا وار ، اجايا نه ڪيا ها. جيڏي عمر اوڏو اوکو پنڌ. اوکي خالي پلاٽ تي اڪيلي سر پهرين جهڳي ٺاهي. پوءِ “جي آياسي اگهيا” وانگر ڏسندي ڏسندي ست ڪلاهه ٽوپي نما جهڳيون جڙي ويون. جهڳ...